دانستنیها ی تاریخ وجغرافیایی ایران وجهان
اشنایی کامل با شهرهای ایران وجهان- تاریخ ایران وجهان وهزاران جدول اماری 
قالب وبلاگ

نقشه بارش کشور در سال زراعی 1393-1392


*** برای مشاهده نقشه در ابعاد واقعی، بر روی نقشه کلیک کنید ***




جدول بارش ایستگاه های کشور در سال زراعی 1393-1392


*** برای مشاهده جدول در ابعاد واقعی، بر روی تصویر کلیک کنید ***


 

[ هفتم دی 1392 ] [ 13:41 ] [ اطلس ایران وجهان ]

نقشه و آمار دما - بارش آذر ماه 1392


جهت مشاهده داده های جوی آذر ماه 1392 از لینک های زیر استفاده نمایید:

*** خلاصه ی آمار دما و بارش آذر ماه 1392 (فرمت txt ) با حجم 16 کیلوبایت.

*** پایگاه داده های روزانه دما و بارش آذر ماه 1392 (فرمت txt ) --- آمار کامل با حجم 218 کیلوبایت.


*** برای مشاهده نقشه در ابعاد واقعی، بر روی نقشه کلیک کنید ***


***جدول بارش ایستگاه های کشور در آذر 1392

*** برای مشاهده جدول در ابعاد واقعی، بر روی تصویر کلیک کنید ***


[ هفتم دی 1392 ] [ 13:32 ] [ اطلس ایران وجهان ]

از ابتدای سال آبی جاری تاکنون، سیستان و بلوچستان با 96 میلیمتر بارندگی، کم بارش ترین و گیلان با 624 میلیمتر بارندگی، پربارش ترین استان های کشور گزارش شده اند.

به گزارش ایسنا، استان سیستان و بلوچستان با 96 میلیمتر بارش از ابتدای سال آبی جاری تاکنون، عنوان کم بارش ترین استان کشور را به خود اختصاص داده است.

این در حالی است که میزان بارش استان سیستان و بلوچستان در مقایسه با مدت مشابه سال آبی گذشته، 92 درصد و در قیاس با دوره درازمدت هشت درصد افزایش یافته است.

بر اساس این گزارش، از ابتدای سال آبی جاری تاکنون در استان سمنان 112 میلیمتر بارش رخ داده است.

میزان بارش استان سمنان در مقایسه با مدت مشابه سال آبی گذشته، 28 درصد کاهش و در قیاس با دوره درازمدت یک درصد افزایش نشان می‌دهد.

همچنین از ابتدای مهرماه سال 91 تاکنون، در استان خراسان جنوبی 118 میلیمتر بارندگی صورت گرفته است که این میزان بارش در مقایسه با سال آبی گذشته 13 درصد افزایش یافته است و در قیاس با دوره درازمدت 42 ساله سه درصد کاهش نشان می دهد.

در جدول زیر نیز کم بارش ترین استان های کشور از ابتدای مهرماه 1391 تاکنون را ببینید:

ردیف استان میزان بارش (میلیمتر)
1 سیستان و بلوچستان 96
2 سمنان 112
3 خراسان جنوبی 118

همچنین گیلان پربارش ترین استان کشور از ابتدای سال آبی جاری تاکنون گزارش شده است.

حجم بارش های استان گیلان از ابتدای سال آبی جاری تاکنون، 624 میلیمتر ثبت شده است.

میزان بارش استان گیلان در مقایسه با مدت مشابه سال آبی گذشته، 29 درصد و در قیاس با دوره درازمدت 42 ساله 9 درصد کاهش نشان می دهد.

پس از این استان، چهارمحال و بختیاری با 609 میلیمتر و کهگیلویه و بویراحمد با 582 میلیمتر بارندگی از ابتدای سال آبی جاری تاکنون، دیگر استان های پربارش کشور گزارش شده اند.

میزان بارش استان چهارمحال و بختیاری در مقایسه با مدت مشابه سال آبی گذشته 19 درصد افزایش و در قیاس با دوره درازمدت 42 ساله یک درصد کاهش نشان می دهد.

میزان بارش استان کهگیلویه و بویراحمد نیز در مقایسه با مدت مشابه سال آبی گذشته 9 درصد افزایش و در قیاس با دوره درازمدت 42 ساله 13 درصد کاهش نشان می دهد.

در جدول زیر نیز پربارش ترین استان های کشور از ابتدای مهرماه 1391 تاکنون را ببینید:

ردیف استان میزان بارش (میلیمتر)
1 گیلان 624
2 چهارمحال و بختیاری 609
3 کهگیلویه و بویراحمد 582
[ بیست و پنجم مهر 1392 ] [ 10:17 ] [ اطلس ایران وجهان ]
آمار بارندگي ايستگاههاي باران‌سنجي مبناي وزارت نيرو
 
شركت مديريت منابع آب ايران
دفتر مطالعات پايه منابع آب

      انتقال به  Word-->

 جستجو
نام استان =
انتخاب سال آبي
(جهت نمايش آمار تجمعي)
=
    -->نمايش تمام ركوردها 
    

ركوردهاي 1 تا 222 از 222     
تعداد نمايش ركورد در هر صفحه 
شناسه
نام استان
كد ايستگاه (*)
نام ايستگاه (*)

ميزان بارندگي(ميليمتر)

توضيحات

آمار تجمعي تا تاريخ
1 تير

روز 2 تير
سال آبي
91-92

سال آبي
91-92
متوسط درازمدت درصد مقايسه
1
تهران
41-103
بيلقان
222.9
331
-32.7
 
تا 1 تير آمار به تعداد 3 روز، وارد اين سامانه نشده است!
2
تهران
41-117
رودك جاجرود
417.9
546.3
-23.5
 
تا 1 تير آمار به تعداد 3 روز، وارد اين سامانه نشده است!
3
تهران
17-630
آرموت
389.1
469.3
-17.1
 
تا 1 تير آمار به تعداد 3 روز، وارد اين سامانه نشده است!
4
تهران
41-842
آبهاي سطحي تهران
238.2
251.2
-5.2
 
تا 1 تير آمار به تعداد 3 روز، وارد اين سامانه نشده است!
5
تهران
47-005
فيروز كوه
178.6
250.2
-28.6
 
تا 1 تير آمار به تعداد 3 روز، وارد اين سامانه نشده است!
6
تهران
41-332
نساء
586.7
634.9
-7.6
 
تا 1 تير آمار به تعداد 3 روز، وارد اين سامانه نشده است!
7
تهران
41-101
سيرا
472.2
592.8
-20.3
 
تا 1 تير آمار به تعداد 3 روز، وارد اين سامانه نشده است!
8
تهران
41-232
سد امير کبير
313.5
406.9
-23
 
تا 1 تير آمار به تعداد 3 روز، وارد اين سامانه نشده است!
9
تهران
41-119
لتيان
308.6
400.8
-23
 
تا 1 تير آمار به تعداد 3 روز، وارد اين سامانه نشده است!
10
تهران
15-007
پلور(لار)
453.2
563.2
-19.5
 
تا 1 تير آمار به تعداد 3 روز، وارد اين سامانه نشده است!
11
مركزي
41-038
امور آب اراك
240
324.7
-26.1
 0
 
12
مركزي
41-080
احمد آباد ساوه
191.8
195.4
-1.8
 0
 
13
مركزي
41-839
شازند
449.5
462.2
-2.7
 0
 
14
مركزي
41-973
دليجان
157.9
202.9
-22.2
 0
 
15
مركزي
41-877
تبخير سنجي ساوه
186.9
276.1
-32.3
 0
 
16
گيلان
16-061
شلمان
803.5
883.6
-9.1
 
 
17
گيلان
17-070
منجيل
165.2
267.1
-38.2
 
 
18
گيلان
17-082
رشت
988
1032.8
-4.3
 
 
19
گيلان
18-031
هشتپر
760.6
783.3
-2.9
 
 
20
مازندران
12-030
تير تاش
718.7
511.1
40.6
 
 
21
مازندران
13-025
ريگ چشمه
736.5
605.9
21.6
 
 
22
مازندران
13-029
كرد خيل
699.1
577.3
21.1
 
 
23
مازندران
14-011
قران طالار
553
807.4
-31.5
 
 
24
مازندران
14-019
مياندشت (بابلسر)
818.2
681.7
20
 
تا 1 تير آمار به تعداد 1 روز، وارد اين سامانه نشده است!
25
مازندران
14-512
سنگده
624.7
587.5
6.3
 
 
26
مازندران
15-011
پنجاب
104.1
183.1
-43.1
 
 
27
مازندران
15-021
محمود آباد (شمال)
1121
821.9
36.4
 
 
28
مازندران
16-021
پل ذغال
339.8
273
24.5
 
 
29
مازندران
16-032
رامسر(تركرود آخوند)
840.7
1021.9
-17.7
 
 
30
مازندران
16-041
هرات بر
780.3
1060.4
-26.4
 
تا 1 تير آمار به تعداد 1 روز، وارد اين سامانه نشده است!
31
مازندران
13-017
داربکلا
700.5
623.8
12.3
 
 
وضعیت دیگر استانها
بیشینه 37 ºC
کمینه 17 ºC
بارندگي 00 mm
استان کرمانشاه با حدود ۴۳۴‚۲۴ کيلومترمربع وسعت در ميانهٔ ضلع غربى کشور، بين ۳۳ درجه و ۳۶ دقيقه تا ۳۵ درجه و ۱۵ دقيقه عرض شمالى و ۴۵ درجه و ۲۴ دقيقه تا ۴۸ درجه و ۳۰ دقيقه طول شرقى از نصف‌النهار گرينويچ قرار گرفته است. اين استان از شمال به استان کردستان، از جنوب به استان‌هاى لرستان و ايلام، از شرق به استان همدان و از غرب به کشور عراق محدود شده است.
استان کرمانشاه در سال ۱۳۷۵ داراى ۱۱ شهرستان، ۱۹ شهر، ۲۴ بخش، ۸۳ دهستان و ۲۷۹۳ آبادى داراى سکنه بوده است. شهر کرمانشاه مرکز شهرستان و استان کرمانشاه است. شهرستان‌هاى استان کرمانشاه عبارتند از : اسلام‌آباد غرب، پاوه، جوانرود، سرپل ذهاب، سنقر، صحنه، قصر شيرين، کرمانشاه، کنگاور، گيلان غرب و هرسين.
  جغرافياى طبيعى و اقليم استان
استان کرمانشاه ناحيه‌اى کوهستانى است که مابين فلات ايران و جلگهٔ بين‌‌النهرين قرار گرفته و سراسر آن را قلل و ارتفاعات سلسله جبال زاگرس پوشانيده است. سلسله جبال زاگرس در محدودهٔ‌ اين استان به صورت مجموعه‌‌اى از رشته‌کوه‌هاى موازى پديدار گشته که دشت‌هاى مرتفع کوهستانى در بينابين آن‌ها شکل گرفته و بستر گذرگاه‌هاى مهم زاگرس را به وجود آورده است.
استان کرمانشاه در معرض جبهه‌هاى مرطوب مديترانه‌اى قرار دارد که در برخورد با ارتفاعات زاگرس، موجبات ريزش برف و باران را فراهم مى‌سازد. در استان کرمانشاه چهار اقليم متفاوت قابل تشخيص است:
اول «زمستان ملايم و تابستان گرم و خشک» که شهرستان‌هاى قصر شيرين، سرپل ذهاب و دهستان ازگله در جنوب غربى شهرستان جوانرود را شامل مى‌شود. دوم «زمستان و تابستان خنک» که شهرستان‌هاى پاوه و جوانرود (به جز دهستان ازگله) و بخش کرند از توابع شهرستان اسلام‌آباد غرب را در بر مى‌گيرد. سوم اقليم «نيمه خشک و استپى خنک» که شهرستان‌هاى سنقر و دهستان پشت دربند از توابع شهرستان کرمانشاه را در بر مى‌‌گيرد. چهارم اقليم «نيمه خشک و استپى گرم» که شهرستان‌هاى کنگاور، صحنه و هرسين را شامل مى‌شود. به طور کلى استان کرمانشاه از نظر آب و هوايى به دو منطقهٔ‌ گرمسير (غرب) و سردسير در ساير نواحى تقسيم مى‌شود.
بادهاى مهم استان کرمانشاه عبارتند از:
«بادهاى غربي» که رطوبت نسبى اقيانوس اطلس و مديترانه را منتقل مى‌کند و موجب بارندگى مى‌‌گردند و جريان آن معمولاً در زمستان و بهار بيشتر است. «بادهاى شمال» که در فصل تابستان مى‌وزند و در اعتدال آب و هواى بخشى از استان و کاهش گرماى آن مؤثراند و «بادهاى سام يا سموم» که تنها در منطقهٔ نوار مرزى مى‌وزد و هواى آن را در تابستان‌ها بسيار گرم و غيرقابل تحمل مى‌‌سازد و زيان‌هاى بسيارى به بار مى‌آورد.
[ پانزدهم شهریور 1389 ] [ 21:29 ] [ اطلس ایران وجهان ]
موقعيت جغرافيايى و تقسيمات سياسى استان
استان کهگيلويه و بويراحمد با ۲۶۴‚۱۶ کيلومترمربع وسعت در جنوب غربى ايران، بين ۳۰ درجه و ۹ دقيقه تا ۳۱ درجه و ۳۲ دقيقه عرض شمالى و ۴۹ درجه و ۵۷ دقيقه تا ۵۰ درجه و ۴۲ دقيقه طول شرقى واقع شده است.
اين استان از شمال با استان چهار محال و بختيارى، از جنوب با استان‌هاى فارس و بوشهر، از شرق با استان‌هاى اصفهان و فارس و از غرب با استان خوزستان همسايه است. قلهٔ دنا با ارتفاع ۴۴۰۹ متر بلندترين استان و پست‌ترين ناحيهٔ آن ليشتر با ارتفاع ۵۰۰ متر از سطح دريا مى‌باشد.
براساس تقسيمات کشورى سال ۱۳۷۵، استان کهگيلويه و بوير احمد داراى ۳ شهرستان، ۱۲ بخش، ۸ شهر، ۳۸ دهستان و ۲۰۲۶ آبادى داراى سکنه است. شهرستان‌هاى استان عبارتند از:‌ بوير احمد، کهگيلويه و گچساران. شهرهاى تابعه شهرستان‌هاى استان نيز عبارتند از: ياسوج، سى‌سخت، کهگيلويه، دهدشت‌، چرام، لنده، دوگنبدان و باشت. استان کهگيلويه و بويراحمد از نظر جغرافيايى به دو ناحيه وسيع سردسيرى (بوير احمد) و گرمسيرى (کهگيلويه) تقسيم مى‌شود.
  جغرافياى طبيعى و اقليم استان
استان کهگيلويه و بوير احمد سرزمينى کوهستانى و نسبتاً مرتفعى است که کوه‌هاى زاگرس با رشته‌هاى موازى، ‌ سراسر شمال و شرق و کوه‌هاى سياه و سفيد، خومى خائيز و نيل جنوب شرقى آن را در بر گرفته‌اند. بلندترين نقطه استان قله دنا با ارتفاع ۴۴۰۹ متر و پست‌ترين ناحيه آن ليشتر به ارتفاع ۵۰۰ متر از سطح دريا مى‌باشد. رودخانه‌هاى مارون، ‌ بشار، زهره، خرسان و نازمکان از اين استان عبور مى‌کنند و ارتفاعات آن، سرچشمه‌ تعدادى از رودخانه‌ها است. چهار پنجم مساحت منطقه از ارتفاعات و تپه ماهورها تشکيل شده است. در مناطق سردسير، ارتفاعات بلندتر و تپه ماهورها بيشتر و در مناطق گرمسير ارتفاعات کوتاه‌تر و تپه ماهورها نيز کمتر است. دشت‌ها نيز حدود يک پنجم از مساحت استان را تشکيل مى‌دهند و معمولاً عمدهٔ‌ اراضى کشاورزى در دشت‌ها واقع شده است.
با توجه به شرايط جغرافيايى استان، هر چه در امتداد اصلى کوه‌هاى زاگرس از شمال شرقى به جنوب غربى نزديکتر شويم، از ارتفاع کوه‌ها و مقدار بارندگى و رطوبت هوا به طور محسوسى کاسته مى‌شود. اين وضعيت طبيعى، مشخصات اقليمى دوگانه‌اى را پديد آورده و استان را به دو ناحيهٔ سردسيرى و گرمسيرى تقسيم کرده است:
- ناحيه گرمسيرى: اين ناحيه در قسمت جنوب و غرب استان با وسعتى بيش از ۸۰۰۰ کيلومترمربع واقع شده و آب و هوايى گرم و نيمه خشک دارد. باران اين منطقه از آبان ماه آغاز مى‌شود و تا ارديبهشت ماه به تناوب ادامه مى‌يابد. در مقايسه با ناحيهٔ سردسير، ميزان بارندگى در اين قسمت نسبتاً کم است. همچنين در اين مناطق يخبندان به ندرت اتفاق مى‌افتد. اين قسمت از استان کهگيلويه و بويراحمد درختان پسته کوهى فراوان دارد.
- ناحيه سردسيرى‌: اين ناحيه با وسعتى بيش از ۶۵۰۰ کيلومترمربع با ارتفاع متوسطى در حدود ۲۱۰۰ متر از سطح درياى آزاد، در شمال و شرق استان و در مجاورت استان‌هاى فارس، اصفهان و چهارمحال و بختيارى واقع شده است. دماى متوسط اين ناحيه از ۳۶ درجهٔ سانتى‌گراد در گرم‌ترين ماه‌هاى سال تا ۱۰ درجه زير صفر در فصل سرما متغير است. بارش اين ناحيه نيز معمولاً از آبان‌ ماه شروع و تا ارديبهشت ماه به تناوب ادامه مى‌يابد و بيشتر بارش آن به صورت برف است. اين قسمت از استان که در واقع جنوبى‌ترين بخش زاگرس مرطوب است با جنگل‌هاى وسيع و زيباى بلوط پوشيده شده و سرچشمهٔ رودهاى بزرگ و پرآبى مانند کارون و مارون است. فصل يخبندان منطقه در بعضى از نقاط شهريور آغاز شده و تا اواخر اسفندماه ادامه مى‌يابد.
براساس داده‌هاى ايستگاه هواشناسى استان کهگيلويه و بويراحمد در سال ۱۳۷۵، اوضاع جوى شهر ياسوج به شرح زير بوده است: حداکثر مطلق درجه حرارت در ماه‌هاى تير، شهريور و مرداد به ترتيب ۳۵/۲، ۳۵/۴، ۳۶/۴ درجهٔ سانتى‌‌گراد و حداقل مطلق درجهٔ حرارت در ماه‌هاى آذر، دى، بهمن و اسفند به ترتيب ۱/۴-، ۵/۶-، ۷/۴- و ۴/۰- درجه سانتى‌گراد.
حداکثر مطلق رطوبت نسبى در ماه‌هاى فروردين، آذر و بهمن ۱۰۰ درصد و حداقل مطلق رطوبت نسبى در ماه‌هاى مرداد و شهريور ۵۷ و ۶۳ درصد، حداکثر ميزان بارندگى در فروردين ماه ۲۰۳/۶ ميلى‌متر و حداقل ميزان بارندگى در ماه‌هاى مرداد، ‌ شهريور و آبان به ترتيب ۰/۳، ۰/۱ و ۰/۴ ميلى‌متر گزارش شده است. تعداد روزهاى يخبندان در شهر ياسوج ۴۵ روز است که بيشترين تعداد آن به ماه‌‌هاى بهمن و دى تعلق دارد. در اين استان بادهايى با جهات مختلف مى‌وزند و مهم‌ترين آنها عبارتند از:
- بادهاى موسمى : اين بادهاى نسبتاً شديد به نام باد شمال و باد جنوب معروف هستند. باد شمال بادى است که از طرف شمال غربى از درياى مديترانه و گاهى از اقيانوس اطلس به داخل منطقه نفوذ مى‌‌کند. وزش اين باد در جهت عبور ابرهاى باران‌زايى است که از استان لرستان وارد منطقه مى‌شوند و در زمستان سبب بارش مى‌گردند. باد جنوب نيز يکى ديگر از بادهاى موسمى است که از سمت جنوب و جنوب غربى به ويژه در اواخر بهار و تابستان به داخل منطقه نفوذ مى‌کند. اين باد گرمى و خشکى بيش از حدى همراه دارد و اغلب موجب آسيب‌هاى فراوانى به مزارع و محصولات کشاورزى منطقه مى‌شود.
- بادهاى محلى‌ : علاوه بر بادهاى موسمى شمال و جنوب که در تمام منطقه مى‌وزند، ‌ بادهاى ديگرى نيز در نواحى مختلف نسبتاً محدود و کم وسعت استان مى‌وزند که به بادهاى محلى شهرت دارند. مهم‌ترين بادهاى محلى عبارتند از:
۱. باد آشوب - در سر رود بويراحمد عليا مى‌وزد، به طورى که تمام خار و خاشاک و علف‌هاى خشک منطقه را جمع نموده و با خود مى‌برد. در گرمسير بويراحمد سفلى نيز اين باد مى‌وزد، ولى جهت معينى ندارد.
۲. باد زير روز - در هنگام غروب از طرف مغرب در ناحيهٔ بهمئى احمدى مى‌وزد.
۳. کوه باد - از سمت شمال غربى منطقهٔ بهمئى احمدى مى‌وزد و دنبالهٔ همان باد است.
۴. باد حيران - در بويراحمد گرمسير از سمت شرق مى‌وزد.
۵. باد چوغان - سخت‌ترين باد محلى منطقه است و معمولاً در سقاوه بويراحمد سفلى مى‌وزد. اين باد، زمستان‌ها از سمت شمال مى‌وزد و گاهى ممکن است وزش آن تا هفت شبانه روز با شدت زياد ادامه يابد.
  جغرافياى تاريخى استان
استان کهگيلويه و بويراحمد در گذشته‌اى نه چندان دور جزء يکى از بلوک‌هاى مملکت فارس بوده که شامل دو قسمت شمال شرقى که آن را سردسير و کوهستانى و پشت کوه و قسمت جنوبى و غرب که آن را نره کوه و بهبهان مى‌ناميدند. تا دوم تيرماه ۱۳۴۲ شمسى، قسمتى از استان فعلى کهگيلويه و بويراحمد جزء استان خوزستان و قسمتى نيز جزء ‌استان فارس بود.
پانزدهم آبان‌ ماه ۱۳۳۸، قسمت گرمسير بهبهان به شهرستان کهگيلويه با مرکزيت دهدشت تبديل شد. اين شهرستان کماکان جزء استان خوزستان و بقيه منطقه جزء استان فارس بود. به دنبال شورش ايل بويراحمد در ۲۲ تير ماه ۱۳۴۲، ‌ منطقه کهگيلويه و بويراحمد طبق تصويب نامه مجلس شوراى ملى وقت، از استان‌‌هاى فارس و خوزستان جدا شد و به يک فرماندارى کل تبديل شد و ياسوج که تا آن زمان خالى از سکنه بود، ‌ به عنوان مرکز آن تعيين گرديد. در اسفندماه ۱۳۵۲ شمسى فرماندارى کل کهگيلويه و بويراحمد به استان تبديل شد.
به استناد کتاب «ممسنى در گذرگاه تاريخ» مردم لرستان، ‌ کهگيلويه و بويراحمد، ‌ ممسنى و حتى دشستان بوشهر از يک نژاد هستند و با يک زبان صحبت مى‌کنند و آداب و رسوم و فرهنگ مشابهى دارند

ياسوج-استان چهار فصل کهگيلويه و بويراحمد به عنوان سرزمين مردم غيور، ديار کوهستان هاي سر به فلک کشيده و داراي طبيعت بکر و دست نخورده معروف است. مناظر زيبا و ديدني استان کهگيلويه و بويراحمد حس زيباي سحرانگيز را براي مسافران، ميهمانان و گردشگران داخلي و خارجي تداعي مي کند و به تصوير مي کشاند. زندگي پرتلاطم و پرسرعت امروز هر چند بر تمام زواياي زندگي بشر امروز تاثير چشمگيري گذاشته ولي مردم خونگرم استان کهگيلويه و بويراحمد جزو معدود مردماني هستند که هنوز دنياي بي روح و کسالت آوراينترنت و رايانه بر آنها چيره نشده و هنوز مراسم آييني و باستاني بي شماري در اين استان بر روابط فردي و حتي اجتماعي حاکم است. سفر به استان کهگيلويه و بويراحمد اين سرزمين چهارفصل با بهار دل انگيز، تابستان طلايي، پاييز ارغواني و زمستان نقره اي جلوه تمام نماي خوبي ها و زيبايي ها است. از اين گذشته، اساس فرهنگ و معرفت نيز فهم پديده هاي رويايي و مناظر طبيعي است که جلوه اي از جمال جانان است و استان کهگيلويه و بويراحمد سرشار از طرح ها و رنگ هاي کوه ها، آبشارها، درياچه ها، چشمه ها، جنگل ها و غارها است. اگر قصد مسافرت به شهر ياسوج مرکز استان کهگيلويه و بويراحمد را داريد، هرگزلباس گرم رافراموش نکنيدالبته سايرشهرستان هاي اين استان نظير گچساران و کهگيلويه،بهمئي و دنا به دليل نزديکي به مناطق جنوب کشور و گرم بودن در ماه هاي اسفند و فروردين بهترين نقاط براي مسافرت به شمار مي روند. استان کهگيلويه و بويراحمد از جاذبه هاي تاريخي نظير شهر قديم دهدشت (بلاد شاپور)، چهارطاقي خيرآباد و تنگ تامرادي برخوردار است. اين جاذبه هابه همراه جاذبه هاي بي نظير و فراموش نشدني طبيعي همچون آبشار کمردوغ، چشمه بلقيس چرام، تنگ هاي مهريان و گنجه اي و شهرگردشگري و توريستي سي سخت مرکز شهرستان دنا مي تواند جزو خاطرات به يادماندني يک مسافر باشد و براي هميشه در ذهن او باقي بماند. در پهنه گسترده ايران زمين هنوز مناطق بسياري وجود دارد که زيبايي ها و جاذبه هاي آن چندان شناخته شده نيست و از چشم دور مانده است و هنوز هم جلوه هاي آن به گردشگران، مسافران و ميهمانان داخلي و خارجي شناسانده نشده است. استان کهگيلويه وبويراحمدبه دليل داشتن زيبايي هاي طبيعي،بکر و دست نخورده توانمندي هاي ويژه اي در بخش گردشکري طبيعي (اکوتورسيم) دارد. چهره گوناگون طبيعت کوهستاني و سردسير حوزه شمالي استان کهگيلويه و بويراحمد با طبيعت گرمسيري حوزه جنوبي ويژگي هاي يک منطقه همراه با طبيعت چهارفصل را براي آن به ارمغان آورده است. افزون بر آن، کوچ نشيني عشاير مناطق بويراحمد، بهمئي، دشمن زياري، طيبي و چرام در اقليم هاي گوناگون استان کهگيلويه و بويراحمد سرمايه ارزشمندي از ديدگاه فرهنگي و اجتماعي است که داراي جاذبه هاي ويژه و منحصر به فردي براي گردشگران، مسافران و ميهمانان داخلي و خارجي اين استان است. قرارگرفتن کوه دنا با ارتفاع چهار هزار و  400متر در استان چهارفصل کهگيلويه و بويراحمد منطقه اي کوهستاني و سرشار از زيبايي هاي طبيعي را در نوار شمالي اين استان پديد آورده است. در دامنه هاي جنوبي قلل برفگير و مرتفع دنا، شهري به نام سي سخت قرار گرفته که پايگاه مناسبي براي کوهپيمايي، کوهنوردي و رفتن به سوي کوه دنا محسوب مي شود. قلل پربرف دنا سرچشمه جويبارها و چشمه هاي پرآبي است که دامنه هاي پايين دست آن را به خوبي سيراب مي کند. چشمه هاي هميشگي و پرآب دامنه هاي کوه دنا که گاهي آبگيرهاي زيبايي را در بستر کوهستان به وجود آورده، طبيعتي با ديدني هاي بسيار در منطقه سي سخت را جلوه گر کرده است به طوري که شهر سي سخت با باغ هاي گسترده و پررونق خود که همچون زمردي بر دامنه کوه دنا مي درخشد، با تابستان هاي معتدل و کوهستاني گردشگران داخلي و خارجي را به سوي خود فرا مي خواند. نام سي سخت با افسانه هاي قديمي که گذشته اين منطقه را به روزگار کيانيان پيوند مي دهد، درآميخته است. آميختگي طبيعت اسرارآميز منطقه سي سخت با افسانه هاي کهن، اين منطقه را بيش از پيش براي گردشگران، مسافران و ميهمانان داخلي و خارجي جذاب کرده است.

 سایت ویستا

[ پانزدهم شهریور 1389 ] [ 21:23 ] [ اطلس ایران وجهان ]
 
جغرافیای طبیعی و اقلیم استان ، استان فارس

كوه‌های زاگرس با جهت شمال غربی - جنوب شرقی استان فارس را به صورت منطقه ویژه كوهستانی درآورده است. قسمت عمده این ناهمواری‌ها بر اثر یك سلسله حركات شدید كوهزایی ایجاد شده و تحت تأثیر عوامل فرسایشی نظیر بادهای تند و آب‌های روان به صورت كنونی درآمده است. استان فارس را می‌توان به دو ناحیه مشخص طبیعی تقسیم كرد :
ناحیه شمالی و شمال غربی كه از ارتفاعات به هم پیوسته‌ای تشكیل شده و گردنه‌های صعب‌ العبور و دره‌های عمیق دارد.
ناحیه جنوب و جنوب شرقی كه در فاصله میان رشته‌كوه‌های فرعی قرار گرفته و شامل دشت‌های حاصل‌‌خیز شیراز، كازرون، نی‌ریز، مرودشت و مركزی است كه مزارع آن‌ها از طریق رودهای متعددی آبیاری می‌شوند.
ارتفاعات استان فارس به چهار گروه مهم تقسیم می‌شوند :
اول - ارتفاعات شمال و شمال غربی كه از كوه‌های سمیرم شروع می‌شود، تا غرب آباده ادامه می‌یابد و به كوه عظمت كه گردنه معروف كولی‌كُش در آن واقع شده است، ختم می‌شود. ارتفاعت برم فیروز نیز در این ناحیه واقع شده و از سپیدان آغاز و به ارسنجان منتهی می‌گردد.
دوم - ارتفاعات مركزی كه كوه‌های اطراف شیراز (سبزپوشان و بمو) و نیز كوه‌های مهارلو، خرمن كوه فسا و تودج را در بر می‌گیرد.
سوم - ارتفاعات غربی كه در امتداد ارتفاعات كهگیلویه تا كوه‌های ممسنی در دشت ارژن (كوهمره سرخی) ادامه می‌یابد و به كوه‌های سفیدار در فیروز‌آباد متصل می‌شود.
چهارم - ارتفاعات جنوبی نیز شامل كوه‌های داراب و ارتفاعات بالنگستان یا هنگستان و كوه‌های لارستان است.
در استان فارس، تحت تأثیر ویژگی‌های توپوگرافیك، سه ناحیه آب و هوایی مشخص پدیدار شده است :
یك - ناحیه كوهستانی شمال، شمال غرب و غرب : دارای زمستان‌های سرد معتدل و پوشش گیانی قابل توجه است. میزان بارندگی این ناحیه در حدود 400 تا 600 میلی‌متر در سال گزارش شده است.
دو - ناحیه مركزی : این ناحیه در زمستان‌ها آب و هوای نسبتاً معتدل توأم با بارندگی و در تابستان‌ها، هوایی گرم و خشك دارد. آب و هوای این ناحیه به علت كاهش نسبی ارتفاعات نسبت به شمال و شمال غرب كم و كیف متفاوتی دارد. میزان باران این ناحیه بین 200 تا 400 میلی‌متر در سال است. شهرهای شیراز، كازرون، فسا و فیروزآباد در این ناحیه قرار گرفته‌اند.
سه - ناحیه جنوب و جنوب شرقی : به علت كاهش ارتفاع و عرض جغرافیایی و نحوه استقرار كوه‌ها، میزان بارندگی این ناحیه در فصل زمستان نسبت به دو فصل بهار و پائیز كمتر است. هوای این ناحیه در زمستان‌ها معتدلو در تابستان‌‌ها بسیار گرم است. میزان بارندگی سالانه آن نیز 100 تا 200 میلی‌متر است. شهرهای لار، اِوَز و خُنج جزو این ناحیه خشك به شمار می‌روند.
براساس گزارش سال 1371 ایستگاه سینوپتیك شیراز، متوسط حرارت این شهر 16/85 درجه و حداكثر و حداقل مطلق دمای آن به ترتیب 29/2 و 4/74 درجه سانتی‌گراد است. براساس همین گزارش، متوسط میزان بارندگی ماهانه منطقه 48/45 میلی‌متر است كه حداكثر آن با 184/2 میلی‌متر در آذرماه و حداقل آن با صفر میلی‌متر در ماه‌های تیر، مهر و آبان است. متوسط رطوبت نسبی این ناحیه حداكثر 84/5 و حداقل 12/5 درصد است. تعداد روزهای یخبندان در طول سال نیز 34 روز گزارش شده است.
استان فارس تحت تأثیر بادهای شمالی، غربی،‌ جنوبی و محلی نیز قرار دارد. به طوری كه جریان توده‌های هوایی آن به چهار گروه تقسیم می‌شود :
بادهای شمالی كه از سیبری به ایران می‌وزند و بسیار سرد و خشك هستند و باعث برودت هوا در زمستان، به ویژه در مناطق كوهستانی می‌شود.
بادهای غربی كه از اقیانوس اطلس و دریای مدیترانه به سوی ارتفاعات زاگرس می‌وزند و جزو بادهای باران‌آوری هستند كه سبب ریزش برف و باران می‌شوند. این بارندگی از اواسط پائیز آغاز می شود و تا اواسط بهار ادامه پیدا می‌كند.
توده‌‌های هوای جنوبی كه از عربستان به سوی استان فارس می‌وزند. این توده‌ها گرم و خشك‌اند و سبب افزایش دما در تابستان می‌شوند.
بادهای محلی كه از سمت كوهستان به دشت می‌وزند و عكس این مسیر را می‌پیمایند. نام یكی از آن‌ها باد قهره است كه در ممسنی در امتداد رودخانه فهلیان می‌وزد.

[ پانزدهم شهریور 1389 ] [ 21:21 ] [ اطلس ایران وجهان ]
موقعيت  جغرافيايي

استان يزد با مساحت 73240 كيلومتر مربع در طول جغرافيايي 52 درجه و 50 دقيقه شرقي و عرض جغرافيايي 56درجه و 40 دقيقه شمالي در مركز كشور قرار گرفته است. بلندترين‌ ارتفاع آن قله شيركوه با ارتفاع 4300 متر وپائين ترين نقطه ان كوير سياه كوه با ارتفاع حدود 1000 متر مي باشد .

-بارندگي سالانه

تجزيه و تحليل بارندگيهاي سالانه نشان دهنده تغييرات چشمگير در سطح استان مي باشد بطوريكه در اكثر ايستگاههاي واقع در مناطق پست و كويري بارندگي زير 100 ميليمتر بوده است . اين مقدار در ايستگاههاي كوهستاني نظيرده بالا ، نير و كرخنگان بيشتر از 200 ميليمتر مي باشد.

- بارندگي فصلي

جهت تعيين فصول خشك و باراني در ايستگاههاي استان اقدام به بررسي بارندگي فصلي شده كه با توجه به بررسي هاي به عمل آمده خشكترين فصل در تمامي ايستگاههاي استان فصل تابستان و بيشترين نزولات جوي در فصول زمستان و پاييز اتفاق مي افتد .

-تهيه نقشه هم باران استان يزد

جهت تهيه نقشه همباران استان از متوسط بارندگي سالانه ايستگاهها استفاده شده و با استفاده از نرم افزار Surfer و Ilwis  نقشه شماره 4-9  استخراج شد نقشه مذکور نشان می دهد که 28/69 درصد از مساحت استان يزد داراي بارندگي 100 ميليمتر و كمتر مي باشند


ادامه مطلب
[ پانزدهم شهریور 1389 ] [ 15:54 ] [ اطلس ایران وجهان ]
استان کرمان در جنوب شرقى ايران قرار گرفته است و ارتفاعات آن دنبالهٔ رشته‌کوه‌هاى مرکزى ايران است که از چين‌خوردگى‌هاى آتشفشانى آذربايجان شروع مى‌شود و تا بلوچستان امتداد دارد و دنبالهٔ آن چندين بار در فلات مرکزى به وسيله حوزه‌هاى پست داخلى و کوير قطع مى‌شود. زمان تشکيل اين چين‌خوردگى‌‌ها با پيدايش فلات داخلى و عقب‌نشينى درياى تتيس همراه است. به دنبال حرکات کوه‌زايى و باز شدن دهانه‌هاى آتشفشانى، کف درياى تتيس نيز بالا آمد و آب درياهاى اطراف نيز بر اثر تبخير شديد و تراکم رسوبات آن خشک شد و قشر ضخيمى از رسوبات نمک دريا روى آن‌ها به جاى ماند و کويرهاى کنونى (کوير لوت) را تشکيل داد. در نواحى پست، ذرات حاصله از متلاشى شدن و فرسايش کوهستان‌ها، روى هم انباشته شد که با وزش باد به حرکت در مى‌آيند و تپه‌هاى متحرک شنى را به وجود مى‌آورند.
رشته‌کوه‌هاى مرکزى در اين منطقه دشت‌هاى وسيع استان را از يکديگر جدا مى‌سازند. اين کوه‌ها به طور کلى ۲ رشتهٔ عمده هستند که از شمال ‌غربى به جنوب شرقى کشيده شده‌اند و مهم‌ترين آن رشته‌کوه‌هاى بشاگرد کوهبنان است.
اين رشته‌کوه‌ها دنبالهٔ کوه‌هاى جندق و بيابانک هستند که تا کرمان و بم گسترش يافته‌اند. از قلل مهم آن مى‌توان به کوه‌هاى کوهبنان، طغرل‌الجرد (تخ‌راجه)، ‌ پلوار، سيرچ، ابارق و تهرود اشاره کرد که بزرگ‌ترين حايل بين مناطق کوير با ساير مناطق استان مى‌باشند.
رشتهٔ دوم کوه‌هايى است که از يزد تا کرمان و چاله جازموريان کشيده شده‌اند و به موازات رشتهٔ ‌اول امتداد دارند. از ارتفاعات مهم اين رشته نيز مى‌توان کوه‌هاى مدوار، ‌ شهر بابک، کوه پنج، چهل تن، ‌ لاله‌زار، هزار بحر ‌آسمان، جبال بارز و شهسواران را نام برد.
در قسمت جنوب شهرستان کهنوج نيز رشته‌کوه‌هاى بشاگرد، دنبالهٔ رشته‌کوه‌هاى زاگرس قرار دارند و اين منطقه را از استان هرمزگان جدا مى‌سازند.
وجود ارتفاعات و پستى و بلندى‌هايى در منطقه و شرايط خاص اقليمى، آب و هواى متفاوتى در نواحى مختلف استان به وجود آورده است. نواحى شمال و شمال غربى و مرکزى داراى آب و هواى خشک و معتدل است و نواحى جنوبى و جنوب شرقى آب و هواى گرم و نسبتاً مرطوب دارد. مقدار باران و ريزش‌هاى جوى بسيار متغير و کم است. بيشترين باران در منطقهٔ جيرفت مى‌بارد. اراضى مرتفع و بادگير توأم با طوفان و گرد و غبار است. آب و هواى شهر کرمان خشک و نيمه معتدل است. براساس گزارش سازمان هواشناسى در سال ۱۳۷۰ حداکثر مطلق درجهٔ حرارت ۳۹/۶ درجه سانتى‌گراد، حداقل مطلق درجهٔ حرارت ۱۷- درجهٔ سانتى‌گراد و تعداد روزهاى يخبندان ۷۹ روز بوده است.


ادامه مطلب
[ پانزدهم شهریور 1389 ] [ 15:50 ] [ اطلس ایران وجهان ]



 
   موقعيت جغرافيايي :

استان مركزي با وسعتي بالغ بر 000/940/2 هكتار در موقعيت جغرافيايي 48 درجه و 58 دقيقه تا 51 درجه و 5 دقيقه طول شرقي و 33 درجه و 23 دقيقه تا 35 درجه و 34 دقيقه عرض شمالي قرار دارد. بلندترين نقطه استان قله كوه اردهال در شرق شهرستان دليجان با 3465 متر ارتفاع و پست ترین نقطه آن با ارتفاع 950 متر از سطح دریا در منطقه ساوه قرار دارد. ارتفاع استان از جنوب غربي بسمت شمال شرقي كاهش مي يابد و ميزان بارندگي نيز متناسب با اين كاهش ارتفاع، كم مي شود وجود بعضي از ارتفاعات در داخل منطقه و همچنين در شمال غربي آن موجب گرديده است تا اينگونه محدوده ها بارندگي بيشتري نسبت به نواحي همجوار خود داشته باشند.

-بررسي ايستگاههاي موجود در منطقه

با توجه به طول دوره آماري ايستگاهها يك دوره آماري 21 ساله از سال 56-55 تا 76-75 بعنوان دوره آماري مشترك انتخاب گرديد. پس از تجزيه و تحليل آمار موجود نواقص آماری با استفاده از روش های متعارف آماری بازسازي و تكميل گرديدند و سپس نقشه هاي توزيع مكاني ايستگاههاي منتخب،‌ ضريب تغييرات بارندگي، ضريب بي نظمي بارش، شدت ميانگين بارش روزانه، هم تبخير، هم باران، هم دما، ضريب خشكي دومارتن و نقشه مناطق بياباني استان مركزي از ديدگاه اقليم در محيط ILWIS تهيه گردید.

- توزيع ماهانه و فصلي بارندگي ايستگاههاي مورد مطالعه

     مقدار و درصد ضريب تغييرات بارندگي ماهانه و فصلي همچنين مقادير بارندگي متوسط ماهانه و سالانه و پارامترهاي آماري آنها در ایستگاههای مورد مطالعه بررسي شده است. اعداد و ارقام حاصله در جدول مربوطه نشان داده شده است.

- ضريب بي نظمي بارش و شدت ميانگين باران روزانه

این دو عنصر نیز براي ايستگاههای مورد مطالعه محاسبه گرديده كه مقادير آن در جدول شماره 4-5 آمده است . هر چه مقدار اين پارامترها بالاتر باشد ، ايستگاه به شرايط بياباني نزديكتر مي باشد.

جدول شماره 4-5- مقادير ضريب بي نظمي و شدت ميانگين باران روزانه در ايستگاههاي مورد مطالعه

شدت ميانگين باران روزانه

ضريب  بي نظمي بارش      ( درصد )

بارش كل         سال (mm)

تعداد روزهاي همراه با بارش يك ميليمتر و بيشتر

متوسط بالاترين بارش روزانه (mm)

نام ايستگاه

رديف

37/5

11

98/220

41

26

موته

1

60/9

17

30/294

31

50

كوچري

2

99/8

10

63/477

53

5/47

سراب هنده

3

00/8

15

98/192

24

30

خمين

4

02/7

13

91/280

40

38

بيجگان

5

03/6

16

18/173

29

28

دودهك

6

07/8

7

27/363

45

5/23

شمس آباد

7

43/7

8

20/334

45

29

اراك

8

61/10

13

60/356

34

5/47

گوار

9

07/6

11

24/212

35

23

داودآباد

10

86/6

11

97/242

35

28

ساروق بالا

11

77/5

12

16/248

43

30

آشتيان

12

41/9

9

30/488

52

5/43

مزرعه خاتون

13

36/10

10

89/304

29

32

خنداب

14

76/8

13

60/408

47

52

آستانه اراك

15

48/5

10

57/279

51

26

تفرش

16

55/7

16

50/211

28

34

جلاير

17

66/8

13

98/246

29

33

وشنوه قم

18

49/6

19

89/208

32

5/39

بند شاه عباسي

19

19/7

14

76/197

28

29

امام آباد

20

21/6

13

24/188

30

5/24

احمد آباد

21

79/5

11

42/201

35

5/24

ساوه

22

 

-درجه حرارت

در استان مركزي با بررسيهاي صورت گرفته تعداد 31 ايستگاه سينوپتيك ، كليماتولوژي و تبخير سنجي مناسب براي بررسي پارامترهاي دمايي تشخيص داده شد. پارامترهاي دامنه مطلق سالانه دما (اختلاف بين حداقل مطلق و حداكثر مطلق دما)، دامنه ميانگين سالانه دما (اختلاف بين ميانگين حداقل سردترين ماه سال و ميانگين حداكثر گرمترين ماه سال) و دامنه نوسان روزانه دما (تفاضل ميانگين حداكثر 4 و ميانگين حداقل هاي هر ماه) محاسبه شده است كه مقادير آن در جدول شماره4-6 آمده است.

-ضريب خشكي

                در اين طرح بر اساس فرمول دومارتن ميزان ضريب خشكي محاسبه گرديده است كه نتايج آن در جدول شماره 4-8 خلاصه گرديده است.همچنين گروه اقليم  شناسي مطالعات جامع آب كشور با در نظر گرفتن حداقل دماي روزانه در سردترين ماه سال (m) در طبقه بندي دومارتن تجديد نظر نموده كه بر پايه اين تجديد نظر در صورتي كه m كمتر از 7- باشد از واژه فراسرد ، صفر تا 7- از واژه سرد، 5 تا صفر معتدل و بيشتر از 5 واژه گرم بصورت پسوند اقليم اصلي استفاده مي گردد. كه نتايج اين اصلاحيه نيز در جدول شماره 4-8 آمده است.

-تبخير

در استان مركزي تعداد 26 ايستگاه تبخير سنجي مناسب وجود دارد كه مقادير تبخير متوسط ماهانه و سالانه آنها در جدول شماره 4-9 آمده است. نسبت بارندگي به تبخير نیز براي ايستگاههاي منتخب محاسبه گرديده ودر همان جدول نشان داده شده است .

-قلمرو بيابانهاي استان ازديدگاه اقليم شناسي

براي تفكيك مرز مناطق بياباني در استان مركزي لايه های تهیه شده روي يكديگر قرار داده شدند(براي لايه تبخير عدد 2300 ميليمتر ، بارندگي 200 ميليمتر، دماي سالانه 16.5درجه سانتيگراد، بي نظمي بارش 13 درصد و شدت ميانگين باران روزانه 6 ميليمتر در نظر گرفته شد) و همانطور كه انتظار مي رفت كليه خطوط بر يكديگر منطبق نشدند. تراكم خطوط در نواحي شمال شرقي و جنوب شرقي استان كه به كوير مركزي نزديكتر بوده و ارتفاع كمتري نيز دارند بيشتر بود. از آنجا كه نوار كاملا مشخصي تشكيل نگرديد، از نقشه طبقات اقليمي دومارتن اصلاح شده و اطلاعات منطقه اي نيزجهت تفكيك طبقات اقليمي استفاده گرديد كه در نهايت نواحي بياباني، نيمه بياياني و غير بياباني از يكديگر تفكيك گرديدند ( شكل شماره 4-8 ).   مساحي انجام شده در نقشه نهايي ( محيط  GIS) نشان مي دهد كه 1037036.5 هكتار ( 35.3 درصد) از سطح استان مركزي را مناطق بياباني، 350689.4 هكتار ( 11.9 درصد) را  مناطق نيمه بياباني و 1552274.1 هكتار ( 52.8 درصد ) را مناطق غير بياباني پوشش داده اند . 

با تشکر از آقای مهندس فرمهینی همکار استانی زیرطرح


شهرستان اراک

شهر اراک مرکز استان مرکزی با ارتفاع 1708 متر از سطح دریا و طول جغرافیای 49 درجه و 45 دقیقه شرقی و عرض جغرافیایی 34 درجه 05 دقیقه شمالی قرارداد . متوسط بارندگی سال زراعی 2/320 میلی متر که بیشترین بارندگی 8/485 میلی متر در سال زراعی 71-70 و کمترین بارندگی 4/154 میلیمتر در سال زراعی 78-77 رخ داده ثبت شده است . متوسط دمای سالانه شهر اراک 8/13 درجه سانتی گراد می باشد که ماه مرداد با میانگین 27درجه سانتی گراد گرمترین ماه و ماه بهمن 3/درجه سانتی گراد سرد ترین ماه سال می باشد میانگین رطوبت سالیانه اراک 46% می باشد که ماه دی با میانگین 69% مرطوبترین و ماه شهریور با 26% خشکترین ماه سال می باشد . باد غالب شهر اراک غربی (240 درجه) می باشد و بیشترین سرعت باد وزیده شده به میزان 135 کیلومتر در ساعت در ماه اسفند 1382 ثبت و گزارش شده است .

اقلیم شهر اراک بر اساس طبقه بندی دمارتن نیمه خشک و بر اساس طبقه بندی آمبروژه نیمه خشک و سرد می باشد .

شهرستان ساوه

شهر ساوه مرکزشهرستان ساوه با ارتفاع، 1108متر از سطح دریا و طول جغرافیای50درجه و 20دقیقه شرقی و عرض جغرافیائی 35 درجه و 03 دقیقه شمالی قرار دارد متوسط بارندگی سال زراعی ساوه 2/202 میلی متر و بیشترین بارندگی در سال 74-73 با مقدار 1/271 و کمترین مقدار بارندگی در سال زراعی 76-75 با مقدار 6/76 میلی متر می باشد .

متوسط دمای سالیانه ساوه 2/18 درجه سانتی گراد می باشد که ماه مراد با میانگین 5/31درجه سانتی گراد و ماه بهمن با میانگین7/5درجه سانتی گراد سردترین ماه سال می باشد .

متوسط رطوبت شهر ساوه 39% می باشد که ماههای  دي با میانگین 58% مرطوبترین ماه و ماه تیر و مرداد با میانگین 26 درصد خشکترین ماه سال می باشد . باد غالب ساوه شمالی و شمال غرب ( 360 درجه)  می باشد و بیشترین سرعت باد وزبده شده است . به میزان 90کیلومتر در ساعت در ماه فروردین 1372 گزارش شده است اقلیم ساوه براساس طبقه بندی دمارتن خشک و طبقه بندی آمبرژه معتدل می باشد

شهرستان خمین

شهر خمین مرکز شهرستان خمین با ارتفاع 1835 متر از سطح دریا و طول جغرافیایی 50 درجه و 5 دقیقه شرقی و عرض جغرافیایی 33 درجه و 28 دقیقه شمالی قرار دارد.

متوسط بارندگی سال زراعی خمین 5/310 میلی متر می باشد که سال زراعی 81-80 با بیشترین مقدار بارندگی 2/486 میلی متر و سال زراعی 78-77 با 0/144 میلی متر کمترین میزان بارندگی سالیانه را دارند.

متوسط سالانه دمای خمین4/12درجه سانتی گراد می باشد که ماه تیر با میانگین 2/25درجه سانتی گراد گرمترین ماه و ماه دی با میانگین3/درجه سانتی گراد سردترین ماه سال می باشد.

متوسط رطوبت سالیانه خمین 51در صد می باشد که ماه  دي با میانگین 63 درصد مرطوبترین ماه و ماه شهریور با میانگین 28 درصد خشکترین ماه سال می باشد. باد غالب خمين شمال غربی (270 درجه) غربی و بیشترین سرعت باد ثبت شده 90کیلومتر در ساعت در اردیبهشت 1381 و فروردين 1382 گزارش شده است.اقلیم خمین بر اساس روش دومارتن نیمه خشک و بر اساس روش آمبرژه نیمه خشک و سرد می باشد.

شهرستان تفرش

شهر تفرش مرکز شهرستان تفرش با ارتفاع 1980 متر از سطح دریا و طول جغرافیایی 50 درجه و01دقیقه شرقی و عرض جغرافیایی 34 درجه و 41 دقیقه شمالی قرار دارد. متوسط بارندگی سال زراعی تفرش 315 میلی متر می باشد . سال زراعی 71-70 با بیشترین مقدار بارندگی 464 میلیمتر و سال زراعی 76-75 باکمترین مقدار بارندگی 194 میلی متر ثبت و گزارش شده است متوسط سالیانه دمای شهر تفرش 8/12درجه سانتی گراد و ماه مرداد با میانگین6/26درجه سانتی گراد گرمترین ماه و ماه بهمن با میانگین9/ درجه سانتی گراد سردترین ماه سال می باشد

میانگین سالانه رطوبت شهر تفرش 46 درصد می باشد که دی ماه بامیانگین 65% مرطوبترین ماه و ماه تیر و مرداد با میانگین28% خشکترین ماه سال می باشد .

باد غالب تفرش غربی (270 درجه) می باشد و بیشترین سرعت باد وزیده شده به میزان 90کیلومتردر ساعت در ماه بهمن 1382 گزارش شده است

شهرستان کمیجان

شهر کمیجان با ارتفاع 1741 متر از سطح دریا و طول جغرافیایی 49 درجه و 19 دقیقه شرقی و عرض جغرافیایی 34 درجه و 43 دقیقه شمالی قرار دارد. متوسط بارندگی سال زراعی کمیجان 5/274میلیمتر می باشد که سال زراعی 71-70 با 7/390 میلیمتر بیشترین و سال زراعی 79-78 با 5/184 میلی متر کمترین بارندگی سالیانه را دارند.

متوسط دمای سالانه کمیجان 7/12 درجه سانتی گراد می باشد که ماه مرداد با میانگین 26درجه سانتی گراد گرمترین ماه و ماههای دی و بهمن با میانگین 5/ درجه سانتیگراد سردترین ماه سال می باشد. متوسط رطوبت سالانه کمیجان 50 درجه است که ماه اسفند با میانگین 71درصد مرطوبترین ماه و ماه تير با میانگین 30 درصد خشکترین ماه سال می باشد.

باد غالب کمیجان غربی ( 270 درجه ) می باشد و بیشترین سرعت باد وزیده شده به میزان 79کیلومتر در ساعت درآبان 1382گزارش شده است. اقلیم شهر کمیجان بر اساس روش دو مارتن نیمه خشک و روش آمبرژه نیمه خشک و سرد می باشد.

شهرستان دلیجان

شهر دلیجان با ارتفاع 1524 متر از سطح دریا و طول جغرافیایی 50 درجه و 41 دقیقه شرقی و عرض جغرافیایی 33 درجه و 59 دقیقه شمالی قرار دارد. متوسط بارندگی سال زراعی دلیجان 2/185 میلیمتر می باشد که سال زراعی 75-74 با 5/285 میلیمتر بیشترین و سال زراعی 79-78 با 8/113 میلی متر کمترین بارندگی سالیانه را دارند.

متوسط دمای سالانه دلیجان1/ 15درجه سانتی گراد می باشد که ماه تیر با میانگین 30درجه سانتی گراد گرمترین ماه و ماه دی با میانگین 3/4 درجه سانتیگراد سردترین ماه سال می باشد. متوسط رطوبت سالانه دلیجان41 درصد است که ماه دی ماه با میانگین 61درصد مرطوبترین ماه و ماه مرداد با میانگین 22 درصد خشکترین ماه سال می باشد.

باد غالب دلیجان شمال غربی ( 310 درجه ) می باشد و بیشترین سرعت باد وزیده شده به میزان 87کیلومتر در ساعت در بهمن و فروردين 1385گزارش شده است. اقلیم شهر دلیجان بر اساس روش دو مارتن خشک و روش آمبرژه خشک و سرد می باشد

شهرستان محلات

شهر محلات با ارتفاع 1620متر از سطح دریا و طول جغرافیایی 50 درجه و 28 دقیقه شرقی و عرض جغرافیایی 33 درجه و 53 دقیقه شمالی قرار دارد. متوسط بارندگی سال زراعی محلات1/266میلیمتر می باشد که سال زراعی 72-71 با 396میلیمتر بیشترین و سال زراعی87-86 با 1/105 میلی متر کمترین بارندگی سالیانه را دارند.

متوسط دمای سالانه محلات 9/15 که متوسط گرمترین ماه سال تير  با 3/29 و متوسط سردترین ماه سال دي با 4/1درجه سانتي گراد می باشد. متوسط رطوبت سالانه محلات 43 درصد است که ماه دی ماه با میانگین 67درصد مرطوبترین ماه و ماه مرداد با میانگین 26 درصد خشکترین ماه سال می باشد. باد غالب محلات شمال غربی ( 310 درجه ) می باشد و بیشترین سرعت باد وزیده شده به میزان 72کیلومتر در ساعت در فروردین 1385گزارش شده است

اقلیم شهر محلات بر اساس روش دو مارتن خشک و روش آمبرژه خشک و سرد می باشد.

شهرستان خنداب

شهر خنداب مرکزشهرستان خنداب با ارتفاع، 1739متر از سطح دریا و طول جغرافیای49درجه و 12دقیقه شرقی و عرض جغرافیائی 34 درجه و 24 دقیقه شمالی قرار دارد متوسط بارندگی سال زراعی خنداب275میلی متر و بیشترین بارندگی در سال 74-73 با مقدار3/354و کمترین مقدار بارندگی در سال زراعی78-77با مقدار 5/92 میلی متر می باشد .

متوسط دمای سالیانه خنداب 2/13درجه سانتی گراد می باشد که ماه مراد با میانگین2/24درجه سانتی گراد و ماه بهمن با میانگین6/درجه سانتی گراد سردترین ماه سال می باشد . متوسط رطوبت شهر خنداب 49 می باشد که ماههای بهمن با میانگین 69% مرطوبترین ماه و ماه تیر و مرداد با میانگین 31درصد خشکترین ماه سال می باشد .

باد غالب خنداب غربی و جنوب غربی ( 180 تا 270 درجه)  می باشد و بیشترین سرعت باد وزبده شده است . به میزان 126 کیلومتر در ساعت در ماه تير ماه 6/4/1366 گزارش شده است

اقلیم خنداب براساس طبقه بندی دمارتن خشک و طبقه بندی آمبرژه خشک و سرد می باشد

شهرستان شازند

شهر شازند مرکز شهرستان شازند با ارتفاع 1918متر از سطح دریا و طول جغرافیایی 49درجه و 25دقیقه شرقی و عرض جغرافیایی 33 درجه و 56دقیقه شمالی قرار دارد.

متوسط بارندگی سال زراعی 9/491شازند میلی متر می باشد که سال زراعی 71-70 با بیشترین مقدار بارندگی5/726 میلی متر و سال زراعی 78-77 با3/267 میلی متر کمترین میزان بارندگی سالیانه را دارند.

متوسط سالانه دمای شازند6/11 درجه سانتی گراد می باشد که ماه مرداد با میانگین 9/23درجه سانتی گراد گرمترین ماه و ماه بهمن با میانگین 6/درجه سانتی گراد سردترین ماه سال می باشد.

متوسط رطوبت سالیانه شازند 40در صد می باشد که ماه بهمن با میانگین 61 درصد مرطوبترین ماه و ماه مرداد با میانگین 21درصد خشکترین ماه سال می باشد. باد غالب شازند شمال غربی (270 درجه) غربی و بیشترین سرعت باد ثبت شده حدود 72 کیلومتر در ساعت در آبان وخرداد ماه گزارش شده است.

اقلیم شازند بر اساس روش دومارتن نیمه مرطوب و بر اساس روش آمبرژه نیمه مرطوب و سرد

منبع -هواشناسی استان مرکزی
[ پانزدهم شهریور 1389 ] [ 15:35 ] [ اطلس ایران وجهان ]
 براي مشاهده وضعيت هواي هر يك از شهرهاي زير , بر روي نام آن كليك كنيد

استان لرستان داراي آب وهواي متنوعي است، اين تنوع از شمال به جنوب و از شرق به غرب كاملا محسوس مي باشد.

زمستان هنگامي كه در شمال لرستان برف و كولاك ادامه دارد قسمتهاي جنوبي آن داراي هوايي مطبوع و باراني است . بخشهاي غربي مانند سفيد كوه نسبت به قسمتهاي شرقي ، يعني دورود و اليگودرز،نزولات جوي بيشتري دارد .

تنوع آب وهوايي در شهر هاي استان مشاهده مي شود به طوري كه خرم آباد از اعتدال زمستاني و گرماي تابستاني،بروجرد از سرماي زمستاني واعتدال تابستاني،و اليگودرز از آب وهواي بسيار سرد در زمستان و معتدل در تابستان برخوردار است.علل تنوع آب وهواي لرستان عبارتند از:

۱-موقعيت رشته كوههاي زاگرس نسبت به جهت وزش بادهاي مرطوب غربي

۲-ارتفاع نسبتا زياد اين منطقه از سطح دريا

۳- فشردگي كوهها

۴- واقع شدن در عرض جغرافيايي متوسط

۵- اثر بادهاي گرم جنوبي ايران به طوري كه اختلاف بين حداكثر و حداقل مطلق دما به بيش از ۰۸ درجه سانتيگراد رسيده است .حداكثر دماي ثبت شده 4/47 وحداقل دماي مطلق ثبت شده ۵۳- است.

به طور كلي در استان لرستان سه ناحيه مشخص آب وهوايي ديده ميشود:

۱-ناحيه سرد كوهستاني،كه زمستانهاي پر برف وبسيار سرد و تابستانهاي معتدل دارد. اين ناحيه در قسمتهاي شمال و شمال غربي ومشرق لرستان قرار دارد .تعداد روزهاي يخبندان در برخي از نقاط اين ناحيه به بيش از ۰۷ روز مي رسد. در اين ناحيه با ريزش اولين برف،زمستان طولاني شروع مي شود و فصل بهار و پاييز در اين ناحيه كوتاه است . مناطق بروجرد، دورود، ازنا، اليگودرز، نورآ باد، و الشتر كه بيش از ۰۰۴۱ متر ارتفاع دارند داراي اين آب وهوا هستند.

۲-ناحيه متعدل مركزي، كه حد واسط ناحيه كوهستاني شمال وشمال شرق وناحيه پست جنوبي استان است . به علت ارتفاع كمتر ريزش هاي جوي زمستاني و بهاره آن به صورت باران بوده و به ندرت يخبندان روي مي دهد .بهار در اين ناحيه از اوايل اسفند شروع شده و در ارديبهشت ماه بعلت افزايش گرما، تابستان زودتر شروع ميگردد. خرم آباد واطراف آن داراي اين نوع آب و هوا ميباشد.

۳-ناحيه گرم جنوبي استان كه حداقل ارتفاع را دارست، به علت تاثير بادهاي گرم خوزستان و كم بودن عرض جغرافيايي و نبودن ارتفاعات بلند حداكثر دما را در تابستان دارا ميباشد . مقدار باران در اين ناحيه به حداقل خود مي رسد . پلدختر و پاپي داراي اين نوع آب وهوا است كه فصل برداشت محصولات كشاورزي آن چند ماه زودتر از ساير نواحي استان شروع ميشود.

ميزان بارش سالانه در استان لرستان به طور متوسط بين ۰۰۴ تا ۰۵۴ ميلي متر در نوسان است.

استان لرستان به لحاظ اقليم و هواشناسي يك استان چهار فصل است. هنگامي كه در فصل زمستان شمال لرستان را برف وكولاك وسرماي شديد در بر مي گيرد قسمت هاي جنوبي آن از هواي مطبوع و باراني برخوردار است و هنگامي كه نواحي جنوبي آن داراي هواي گرم مي باشد نواحي شمال استان از آب وهواي معتدل برخوردارند.

خرم آباد داراي زمستاني معتدل وتابستان گرم است. و بروجرد زمستاني سرد و تابستاني معتدل دارد. اليگودرز، نورآباد،الشتر نيز داراي زمستانهاي سرد و تابستانهاي معتدل ميباشد

[ پانزدهم شهریور 1389 ] [ 15:27 ] [ اطلس ایران وجهان ]
جغرافياى طبيعى و اقليم استان
استان همدان منطقه‌‌اى است مرتفع. کوهستان الوند که از شمال غربى به جنوب شرقى کشيده شده است جزو پيشکوه‌هاى داخلى زاگرس است.
کوه الوند در جنوب و غرب شهر همدان قرار گرفته و توده‌اى از سنگ گرانيت است، از سنگ‌هاى آن در صنعت ساختمان‌سازى استفاده مى‌شود.
از زيباترين بناهايى که با استفاده از اين سنگ‌ها ساخته شده است آرامگاه فيلسوف نامدار ايران شيخ‌الرئيس ابوعلى‌سينا، ‌ در همدان است که ديرتر به شرح آن خواهيم پرداخت.
ارتفاعات مهم استان عبارت‌اند از : گرمه و سرده در ملاير، آلمابلاغ در حدفاصل اسدآباد و بهارکوه، بوقاطى در کبودرآهنگ، گروياگرى در جنوب نهاوند و خان گُرمَز در سياه درهٔ تويسرکان و رشته کوه زاگرس با قله زيباى الوند حدفاصل تويسرکان و همدان.
در ناحيهٔ شمال شرقى و شرق ارتفاعات الوند در ميان کوه الوند و کوه گرين اراضى پست و دشت‌هاى هموار استان قرار دارد. دشت‌هاى وسيع شمال و شمال شرقى استان در مسير بادهاى شديد است. توده‌هاى هوا به راحتى اين نواحى را تحت تأثير قرار مى‌دهد.
استقرار اين دشت‌ها در مجاورت نواحى مرتفع و کوهستانى باعث وزش بادهاى شديدى در سطح استان مى‌شود؛ به همين دليل استان همدان از مناطق بادخيز کشور به شمار مى‌آيد و اغلب شهرهاى استان همدان در ارتفاعات واقع شده‌اند. متوسط سرعت باد در استان همدان ۴ متر در ثانيه گزارش شده است.
از ديگر عوامل مؤثر در شرايط جوى اين استان يکى دورى آن از دريا و ديگرى جريان‌هاى پرفشار هواى سرد شمالى و غربى است. به طورکلى مناطق مرتفع استان آب و هواى سرد کوهستانى دارد و مناطق جنوبى آن - ملاير و نهاوند - داراى آب و هواى معتدل کوهستانى است.
به استناد گزارش‌هاى ايستگاه‌هاى سينوپتيک همدان - نوژه، حداکثر مطلق درجهٔ حرارت هوا در اين استان ۳۶/۸، و حداقل مطلق آن ۲۹/۶- و متوسط حرارت آن ۹/۶ درجهٔ سانتى‌گراد است. گرم‌ترين ماه‌هاى سال با حداکثر دماى ۳۵ درجهٔ سانتى‌گراد تير و مرداد است و سردترين ماه‌هاى سال، با ميانگين ۲۵/۴- درجهٔ سانتى‌گراد دى و بهمن است.
به استناد همين گزارش، ميزان سالانهٔ بارندگى بيش از ۳۰۰ ميلى‌متر است که در ماه‌هاى مختلف سال متغير است؛ به طورى که در فروردين حداکثر ۹۵ ميلى‌متر، در ارديبهشت ۸۲ ميلى‌‌متر، در خرداد ۸۱ ميلى‌متر و در بقيهٔ ماه‌ها نيز به تناسب فصل متغيّر است. استان همدان با ۱۴۳ روز يخ‌بندان در سال يکى از سردترين استان‌هاى کشور است. سردترين ماه‌هاى سال، دى، بهمن، اسفند و گاهى فروردين است.
وزش باد در سطح استان تقريباً در تمام ماه‌هاى سال ادامه دارد. انواع جريان باد‌هاى اين استان، عبارت‌اند از:
- بادهاى شمال و شمال غربى که بيشتر در فصل بهار و زمستان جريان پيدا مى‌کند، و غالباً مرطوب و باران‌زاست.
- بادهاى غربى - شرقى، که بيشتر در فصل پاييز مى‌وزد.
- بادهاى محلى، که بر اثر اختلاف فشار بين ارتفاعات و دشت‌ها پديد مى‌آيد، مثل بادکور در ناحيهٔ‌ اسد‌آباد.
با توجه به شرايط اقليمى مناسب‌ترين زمان براى مسافرت به همدان، از اواخر ارديبهشت تا اواخر مهرماه است. در اين مدت علاوه بر زيبايى و سرسبزى‌هاى پراکنده در سراسر استان همدان تابش آفتاب و درجهٔ حرارت بسيار مطلوب است. زمان مذکور فرصت مناسبى است تا ايرانگردان علاقه‌مند به استان همدان از تعطيلات تابستانى خود بيشترين بهره را بگيرند. اگر کسانى قصد استفاده از برف براى ورزش اسکى و ساير ورزش‌هاى زمستانى را داشته باشند، فصل زمستان بسيار مناسب است؛ به ويژه آن که امکانات ورزش اسکى و کوهنوردى زمستانى در دامنه‌هاى الوند فراهم است
[ پانزدهم شهریور 1389 ] [ 0:17 ] [ اطلس ایران وجهان ]
موقعيت جغرافيايى و تقسيمات سياسى استان
استان کردستان با وسعتى معادل ۲۰۳‚۲۸ کيلومترمربع در غرب ايران و در مجاورت بخش شرقى کشور عراق قرار دارد. اين استان که در دامنه‌ها و دشت‌هاى پراکندهٔ سلسله جبال زاگرس ميانى قرار گرفته است، ‌ از شمال به استان‌هاى آذربايجان غربى و زنجان، ‌ از شرق به همدان و زنجان، از جنوب به استان کرمانشاه و از غرب به کشور عراق محدود است. استان کردستان بين ۳۴ درجه و ۴۴ دقيقه تا ۳۶ درجه و ۳۰ دقيقه عرض شمالى و ۴۵ درجه و ۳۱ دقيقه تا ۴۸ درجه و ۱۶ دقيقه طول شرقى از نصف‌النهار گرينويچ قرار گرفته است.
استان کردستان براساس آخرين تقسيمات کشورى در سال ۱۳۷۵، داراى ۸ شهرستان، ۱۲ شهر، ۲۱ بخش، ۷۸ دهستان و ۱۷۶۵ آبادى داراى سکنه بوده است. شهرستان‌هاى اين استان عبارتند از: بانه، بيجار، ديواندره، سقز، سنندج، قروه، کامياران و مريوان. در حال حاضر استان کردستان با مجموعهٔ شهرها، روستاها و عشايرى که در اقصى نقاط آن پراکنده شده و استقرار يافته‌اند، به يکى از نواحى در حال توسعه غرب کشور تبديل شده و از پتانسيل‌هاى توريستى و تفرجگاهى قابل‌توجهى برخوردار است.
  جغرافياى طبيعى و اقليم استان
استان کردستان منطقه‌اى کاملاً کوهستانى است که از مريوان تا درهٔ قزل اوزن و کوه‌هاى زنجان جنوبى در مشرق گسترده شده است. ناهموارى‌هاى اين استان که تحت عنوان ناحيهٔ کوهستانى کردستان مرکزى بررسى مى‌شود، مشتمل بر دو بخش غربى و شرقى است. اين دو قسمت از نظر شکل پستى و بلندى و جنس زمين متفاوتند.
قسمت وسيعى از سنندج، مريوان و سرزمين‌هاى اطراف آن‌ها تا جنوب کردستان بخش کوهستانى غربى را تشکيل مى‌دهد. در اين ناحيه، يکنواختى و سستى جنس زمين اَشکال مشابهى را به وجود آورده که از ويژگى‌هاى آن کوه‌هاى گنبدى شکل با شيب يکنواخت و ملايم همراه با درّه‌هاى باز است. اين يکنواختى را طبقات آهکى سخت و سنگ‌هاى درونى که بين لايه‌هاى سست ظاهر مى‌شوند، درهم ريخته و آن را به صورت صخر‌ه‌هاى عريان درآورده است. نوع مشخص اين ناهموارى‌ها، ‌ ناحيه کوهستانى چهل چشمه در بين مريوان و سقز است که دنبالهٔ پستى و ‌بلندى‌هاى اين ناحيه را در جنوب و مشرق، تشکيل داده‌اند و دامنهٔ غربى آن تا داخل کشور عراق کشيده شده است. در اين ناحيه شعبه‌هاى رود قزل اوزن در شرق و شمال شرقى و رود سيران در جنوب چهرهٔ زمين را به طور کامل تغيير داده‌اند.
بخش کوهستانى شرقى، قسمت‌هاى شرقى سنندج را در بر مى‌گيرد و در حد فاصل ناحيهٔ غربى و شرق، يک رشته از ارتفاعات آتشفشانى شمالى ـ جنوبى را به وجود مى‌آورد. در شرق اين رشته کوه، شهرستان‌هاى قروه و بيجار قرار گرفته‌اند که شکل زمين در آنها با پستى و بلندى‌هاى ناحيهٔ غربى به کلى متفاوت است. از ويژگى‌هاى اين ناحيه، وجود يک حصار کوهستانى متشکل از سنگ‌هاى دگرگونى و رسوبى است که دشت‌هاى مرتفع هموار و تپه ماهورى را احاطه کرده است. در اين ناحيه به استثناى کوه‌هاى بيجار، دشت‌هاى نسبتاً وسيعى نيز وجود دارد. اين دشت‌ها به وسيلهٔ شعبه‌هاى رود قزل‌اوزن قطع شده و به صورت تپه ماهور در آمده‌اند. مرتفع‌ترين دشت اين ناحيه «هوه‌تو» خوانده مى‌شود که با ۲۲۰۰ متر ارتفاع در شمال سنندج واقع شده است. بلندترين کوه‌هاى اين ناحيه، شاه‌نشين در شمال بيجار، شيدا در مرکز و پنجه على بين قروه و سقز است.
استان کردستان به طورکلى تحت تأثير دو جريان عمدهٔ هواى گرم و سرد قرار دارد و اقليم‌هاى گوناگونى را به وجود مى‌آورد. بيش‌ترين ميزان بارش جوى در ناحيه غربى استان (شهرهاى بانه و مريوان) حدود ۸۰۰ ميلى‌متر در سال و کم‌ترين ميزان بارندگى آن در ناحيهٔ شرقى حدود ۴۰۰ ميلى‌متر در سال است. ميزان نزولات جوى در قسمت مرکزى استان (شهرهاى سقز و سنندج) نزديک به ۵۰۰ ميلى‌متر در سال است.
تمام قلمرو استان در بهار و تابستان آب و هوايى خنک و معتدل دارد. مقايسه ارقام ميانگين‌ دماى ماه‌هاى مختلف سال در مرکز استان نشان مى‌دهد که متوسط دماى روزانه در ارديبهشت ماه ۱۶/۱ و در مهرماه ۱۶/۹ درجه سانتى‌گراد است. ميانگين دماى ماه‌هاى اين دوره از ۲۲ تا ۲۸ درجه سانتى‌گراد متغير است. اين درجه، دماى مطلوبى براى صنعت گردشگرى مى‌باشد. از اين‌رو ۶ ماه از سال در مرکز استان کردستان براى جريان جهانگردى بهترين و مناسب‌ترين ايام به حساب مى‌آيد.
سردترين ماه سال در شهرستان سنندج، بهمن‌ماه است که حداقل دماى آن به حدود يک درجه زير صفر مى‌رسد. تعداد روزهاى يخبندان در سنندج ۹۲ روز در سال گزارش شده است.
در پهنهٔ استان کردستان پاره اقليم‌هاى گوناگونى وجود دارد که در زير به انواع و نواحى مشخص آن اشاره مى‌شود:
- درهٔ ميرآوا (اميرآباد) که زمستان‌هاى سرد و تابستان‌هاى معتدل دارد.
- مسير سنندج به سمت سقز (دشت اوباتو) که زمستان‌هاى فوق‌العاده سرد و تابستان‌هاى معتدل دارد.
- مسير مريوان به بندر دزلى که زمستان‌هاى سرد با يخبندان‌هاى طولانى دارد و در فصل تابستان روزهاى آن گرم و شب‌هاى آن خنک است.
- ناحيه اورامانات که آب و هواى آن مرطوب و معتدل است.
- مسير سنندج به مريوان که اقليمى نيمه خشک و نيمه مرطوب دارد. نفوذ توده‌هاى مرطوب زمستانى و بهارى در مريوان و درياچه زريوار تأثير فراوانى در مرطوب و معتدل شدن هواى اين ناحيه دارد. ميزان رطوبت و بارش مناسب باعث ايجاد جنگل‌هاى انبوه بلوط و گونه‌هاى مختلف درختان جنگلى شده است. پوشش گياهى اين ناحيه مناظرى شگفت‌انگيز و باشکوه دارند.
از آنجا که تنوع اقليمى همراه با ساير شرايط مناسب، از جاذبه‌هاى مهم در صنعت جهانگردى به شمار مى‌رود و جهانگردان خواهان دماى مطلوب و مطبوعى (۲۵-۲۲ درجه سانتى‌گراد) هستند، استان کردستان به ويژه در فصول بهار و تابستان از اين نظر بسيار مناسب و داراى قابليت‌هاى جهانگردى ويژه است.
منبع-سایت ویستا
[ چهاردهم شهریور 1389 ] [ 23:57 ] [ اطلس ایران وجهان ]
موقعيت جغرافيايى و تقسيمات سياسى استان
استان گلستان با مساحتى معادل ۰۰۰‚۲۲ کيلومترمربع، ‌ در قسمت شمال شرقى کشور واقع شده است. اين استان از شمال با درياى خزر (مازندران)، از شرق با استان خراسان، از غرب با استان مازندران و از جنوب با استان سمنان همسايه است.
براساس آخرين تقسيمات کشورى در سال ۱۳۷۵، استان گلستان داراى ۶ شهرستان، ۱۶ شهر، ۱۵ بخش، ۴۲ دهستان و ۹۹۹ آبادى داراى سکنه بوده است. شهرستان‌هاى استان گلستان عبارتند از : بندر ترکمن، على‌آباد، کردکوى، گرگان، گنبد کاووس و مينودشت.
  جغرافياى طبيعى و اقليم استان
شکل ناهموارى‌هاى استان گلستان به گونه‌اى است که به روشنى مى‌توان آن‌ها را به دو قسمت جلگه‌اى و کوهستانى تقسيم کرد. امتداد و جهت رشته کوه‌هاى البرز، ‌ به صورت ديوارى مرتفع در مسافتى طولانى، خط ساحلى و جلگه‌هاى کناره‌اى درياى خزر را محصور کرده است، بدين علت، تقريباً در سراسر استان شيب زمين از ارتفاعات به سوى جلگه و درياى خزر (از شمال به جنوب به سوى سواحل جنوبى و از شرق به غرب به سوى سواحل شرقى دريا) کاهش مى‌يابد. در محل تلاقى جلگه و کوهپايه‌هاى شمالى البرز، به علت شدت فرسايش و تراکم آبرفت، قسمتى از ناهموارى‌هاى قديمى به وسيلهٔ رسوبات جديدتر پوشيده شده و تنها در بعضى نقاط به صورت تپه ظاهر شده‌اند. در قسمت‌هاى پائين دست جلگه‌اى سواحل جنوبى و شرقى درياى خزر، تپه‌هاى ماسه‌اى ساحلى تحت تأثير نسيم دريا و بادهاى محلى، تشکيل شده و سدى طبيعى و کم ارتفاع بين دريا و جلگه پديد آورده‌اند. پديدهٔ تشکيل تپه‌هاى ماسه‌اى در حال حاضر فقط در سواحل جنوبى خزر انجام مى‌شود، در حالى که در سواحل شرقى، ( از بندر ترکمن تا ارتفاعات غربى خراسان) در سطح جلگه، تپه‌هاى ماسه‌اى سخت و تثبيت شده‌اى وجود دارند که در گذشته‌هاى دور تشکيل شده‌اند. همچنين در قسمت جلگه‌هاى استان گلستان رسوبات ضخيم لُسى به صورت تپه ماهور نسبتاً مرتفع در آمده‌اند. حداکثر گسترش غربى اين رسوبات به شهرستان‌هاى بهشهر و نکا در استان مازندران محدود است.
رشته کوه‌هاى البرز که بر اثر کوهزاى آلپى دورهٔ‌ ترشيارى تشکيل شده است، در طول بيش از ۷۵۰ کيلومتر، جلگه‌هاى ساحلى استان مازندران و استان گلستان را از قسمت داخلى ايران جدا نموده است. نيمهٔ شرقى البرز، بين درهٔ رود بابل تا درهٔ خوش ييلاق (مسير رود نوده که شاخه‌اى از رود گرگان است) قرار دارد و به تدريج در جهت شمال شرق از ارتفاع آن‌ها کاسته مى‌شود. رشتهٔ جنوبى، شامل کوه‌هاى «ابرکوه» است که بلندترين نقطهٔ آن در «قلهٔ شاوار» به ۳۹۴۵ متر مى‌رسد. رشته شمالى، «شاهکوه» نام دارد که به صورت ديوارى در مقابل جلگهٔ‌ گرگان قرار دارد و ارتفاع آن در قلهٔ پيرگردکوه حدود ۳۲۰۴ متر است. دنبالهٔ البرز شرقى به تدريج در شرق و شمال شرقى استان به کوه‌هاى آلاداغ و به قسمت‌هاى غربى کپه داغ متصل است.
در حوالى جنگل گلستان کوه‌هاى نسبتاً مرتفعى از جمله کوه نارچى به ارتفاع ۲۴۰۰ متر، و در شمال و شمال شرقى رشته‌کوه‌هاى کم ارتفاعى مانند گلى داغ (کمتر از ۱۰۰۰ متر) و نارلى داغ تا نوار مرزى ترکمنستان پراکنده‌اند که به وسيله شاخه‌هاى رود گرگان و اترک به شدت بريده شده‌اند.
در پيدايش و گسترش جلگه‌هاى ساحلى استان گلستان، عواملى از قبيل ميزان آب و وسعت حوضه رودها، شيب بستر رودها، مقاومت سنگ‌ها و عمق دريا مؤثر بوده‌اند. اين عوامل در هر نقطه، با توجه به شرايط محلى، به نسبت‌هاى مختلفى با هم ترکيب شده و توجيه‌کنندهٔ ويژگى‌ها و تفاوت‌هاى محلى و ناحيه‌اى جلگه ساحلى هستند.
استان گلستان، با توجه به موقعيت جغرافيايى خود، تحت تأثير عرض جغرافيايى، ارتفاع و امتداد رشته کوه‌هاى البرز، ارتفاع سطح زمين، دورى و نزديکى به دريا، بيابان‌هاى جنوبى ترکمنستان، وزش بادهاى محلى و ناحيه‌اى و پوشش متراکم جنگلى قرار مى‌گيرد. بدين جهت، با اين که وسعت کمى دارد و برخلاف عموم که آب و هواى آن را در کل معتدل مى‌دانند، آب و هواى گوناگونى دارد.
شمال شرق استان، به ويژه در شرق درياى خزر و حدفاصل گرگان رود تا مرز ترکمنستان، به علت دورى از اثرات درياى خزر، کاهش ارتفاعات البرز شرقى، وسيع بودن جلگهٔ ساحلى و نزديکى به بيابان‌هاى قره قوم و قزل قوم در جمهورى‌هاى آسياى ميانه، تغييرات محسوسى در آب و هواى معتدل مرطوب خزرى (خزرى شرقي) پديد مى‌‌آيد و شرايط خشکى و گرماى هوا تشديد مى‌شود و رفته رفته به اقليم نيمه خشک (نيمه بياباني) تبديل مى‌شود و ميزان بارندگى سالانه کاهش مى‌يابد. همچنين به علت کاهش رطوبت هوا، دامنهٔ گرما افزايش مى‌يابد و اختلاف شديدى بين دماى شب و روز و دماى سردترين و گرم‌ترين ماه‌هاى سال به وجود مى‌‌آيد که مشخصهٔ اصلى آن، تابستان‌هاى گرم و خشک طولانى (۵ تا ۶ ماه) و زمستان‌هاى نسبتاً سرد و بارانى است. به علت پيشروى تودهٔ هواى سردسيرى، تعداد روزهاى يخبندان آن نيز بيشتر است، ولى ريزش برف به ندرت اتفاق مى‌افتد. به علت نزديکى به ارتفاعات شرقى، از جمله شهرهاى کلاله و مينودشت، تغييرات ديگرى در آب و هواى استان ايجاد مى‌شود و با افزايش باران و اعتدال دما، شرايطى مشابه آب و هواى معتدل مرطوب خزرى پديد مى‌آيد.

ادامه مطلب
[ چهاردهم شهریور 1389 ] [ 23:49 ] [ اطلس ایران وجهان ]
 هواي استان مازندران
استان مازندران را بر اساس خصوصيات دما و بارش و توپوگرافي منطقه مي توان به دو نوع آب و هواي معتدل خزري و آب و هواي كوهستاني تقسيم كرد . آب و هواي كوهستاني خود بر دو نوع معتدل كوهستاني و سرد كوهستاني مي باشد .

1- آب و هواي معتدل خزري :
اين نوع اقليم جلگه هاي غربي و مركزي استان تا كوهپايه هاي شمالي البرز را شامل مي شود . در اين نواحي به دليل كمي فاصله كوهستان و دريا رطوبت تجمع مي يابد كه بعنوان پيامد آن مي توان بارش هاي قابل ملاحظه و دماي معتدل را ذكر كرد .
ميانگين بارندگي ساليانه در نوار ساحلي استان برابر با 977 ميليمتر است. توزيع مكاني آن از غرب به شرق با كاهش همراه است در حاليكه توزيع زماني آن وضعيتي كمابيش منظم دارد ( حداكثر بارندگي در پائيز و حداقل آن در بهار اتفاق مي افتد ) .
در بررسي پارامتر درجه حرارت نيز مشاهده مي شود كه به دليل رطوبت نسبي بالا و زياد بودن تعداد روزهاي پوشيده از ابر ، دماي هوا معتدل و دامنه دمايي محدود مي باشد كه اين وضعيت منجر به تابستانهاي گرم و مرطوب و زمستانهاي معتدل با يخبندانهاي اتفاقي مي گردد


ادامه مطلب
[ چهاردهم شهریور 1389 ] [ 23:42 ] [ اطلس ایران وجهان ]
نقشه گيلان

در اين بررسي از داده‌هاي اقليمي 5 ايستگاه هواشناسي سينوپتيك رشت ، بندر انزلي ، آستارا ، لاهيجان ، منجيل استفاده شده است. اين آمار شامل داده‌هاي اقليمي از شروع دوره تا سال 2005 مي‌باشد.
ايستگاه لاهيجان از بدو تاسيس يك ايستگاه اقليم شناسي بوده است كه از سال 1381 تبديل به ايستگاه سينوپتيك شده است.
داده‌هاي اقليمي ايستگاه رشت ابتدا از ايستگاه فرودگاه رشت و از سال 1368 به بعد از ايستگاه كشاورزي رشت تهيه شده است.

از ميان عناصر آب‌وهوايي كه به طور معمول در ايستگاه‌هاي هواشناسي اندازه‌گيري و ثبت مي‌شوند چند عنصر پركاربرد مورد بررسي آماري قرار گرفته است كه عبارتند از دما ، رطوبت نسبي ، بارندگي ، ابرناكي ، تعداد روزهاي يخبندان ، ساعات آفتابي ، فشار هوا ، سمت و سرعت باد.


1. دما  Temperature : ميزان درجه گرمي يا سردي يك جسم را دما يا درجه حرارت گويند . مقياس عملي دما بر نقاط ثابت بنا شده است. اين نقاط عبارتند از نقطه ذوب يخ و نقطه بخار آب .
دو مقياسي كه در اندازه گيري دما بكار مي روند عبارتند از سانتيگراد و فارنهايت. در مقياس سانتيگراد نقطه ذوب يخ برابر صفر درجه سانتيگراد و نقطه بخار آب برابر 100 درجه سانتيگراد در نظر گرفته شده است.


2. رطوبت نسبي  Relative humidity : آب موجود در جو چه به صورت مايع، جامد يا گاز را رطوبت جوي گويند. در هواي صاف و معمولي رطوبت به صورت بخار است كه به چشم ديده نمي‌شود. رطوبت موجود در ابرها به صورت قطرات آب يا بلورهاي يخ است كه در شرايط خاصي از جو تخليه مي‌شوند.
رطوبت از مفاهيم اصلي هواشناسي است. رطوبت هوا توسط جذب يا بازتاب انرژي در تغييرات حرارتي زمين اثر مي‌گذارد.
رطوبت نسبي عبارت است از نسبت بخار آب موجود در هوا به حداكثر بخار آب هوا در همان دما و به صورت درصد اندازه‌گيري مي شود. 
حداكثر مقدار رطوبت نسبي در صبح زود و حداقل آن در بعد از ظهر است.


3. بارندگي  Precipitation : براي شروع بارندگي هواي مرطوب بايد در اثر عوامل صعود تا ارتفاع معيني بالا رود تا به نقطه اشباع برسد و ديگر ظرفيت پذيرش بخارآب را نداشته باشد. در اين صورت  بخار آب موجود در جو متراكم شده و تبديل به قطرات آب مي‌شود و ابر بوجود مي‌آيد.    وقتي اين قطرات به اندازه كافي رشد كردند در اثر سنگيني به سطح زمين فرو مي‌ريزند.


4. ابرناكي  Cloudiness : ابرناكي ، نسبت ابري بودن آسمان را نشان مي‌دهد.
مقدار آسمان پوشيده شده با ابر با نگاه تخمين زده مي‌شود. معمولا آسمان را به طور فرضي هشت قسمت نموده و مقدار ابرناكي را از 8/0 كه نشانگر آسمان كاملا“ صاف مي‌باشد تا 8/8  كه آسمان كاملا ابري را نشان مي‌دهد بيان مي‌كنند.

5. تعداد روزهاي يخبندان : به تعداد روزهايي كه دماي حداقل براي چند لحظه به زير صفر درجه سانتي‌گراد نزول كرده باشد گفته مي‌شود.


6. فشار هوا  Air Pressure : فشار هوا نيرويي است كه هوا بر يك واحد از سطح زمين وارد مي‌كند. فشار هوا معمولا بر حسب ميلي‌بار يا هكتوپاسكال بيان مي‌شود.
مقدار فشار هوا در سطح درياي آزاد برابر با 76 سانتيمتر جيوه يا 1013 ميلي‌بار است.


7. باد  Wind : حركت افقي هوا كه بين كانون‌هاي پرفشار و كم‌فشار صورت مي‌گيرد باد ناميده مي‌شود. به عبارت ديگر حركت هوا را نسبت به سطح زمين باد گويند.
در ديده‌باني پارامتر باد ، سمت و سرعت باد مورد توجه قرار مي‌گيرد.
سمت باد جهتي است كه باد از آن جهت مي‌وزد. اين جهت نسبت به شمال به صورت 360 درجه در جهت عقربه‌هاي ساعت بيان مي‌گردد.
سرعت باد عبارتست از طول مسافت طي شده در واحد زمان. واحدهاي بيان سرعت باد عبارتند از : متر بر ثانيه ، مايل بر ساعت و گره دريايي يا نات. هر متر بر ثانيه تقريبا 2 گره مي‌باشد.

 

.استان گيلان با مساحتي حدود 14711 كيلومتر مربع در ميان رشته كوه‌هاي البرز و تالش در شمال ايران جاي گرفته و حدود 0.9 %  از مساحت كل كشور را در برگرفته است. اين استان از شمال با درياي خزر ، از شرق با استان مازندران و از غرب و شمال غربي با استان اردبيل و از جنوب با عبور از رشته‌كوه‌هاي البرز با استان‌هاي زنجان و قزوين ارتباط دارد. استان گيلان بين مدارهاي 36 درجه و 36 دقيقه و 3 ثانيه تا 38 درجه و 27 دقيقه و 7 ثانيه عرض شمالي و 48 درجه و 34 دقيقه و 25 ثانيه تا 50 درجه و 26 دقيقه و 42 ثانيه طول شرقي از نصف النهار گرينويچ قرار دارد و رود سفيد تمشك كه بين چابكسر و رامسر جاري است آن را از استان مازندران جدا مي كند.
استان گيلان از سه بخش ساحلي ، جلگه‌اي و كوهپايه‌اي تشكيل مي‌شود . پهناي جلگه ساحلي در استان گيلان كم بوده و در بيشتر نقاط بلافاصله پس از خط ساحلي ، ارتفاع زمين به 900 متر افزايش مي‌يابد.
شكل جغرافيايي استان گيلان به صورت بدنه‌اي پر حجم شامل البرز غربي و جلگه گيلان در جنوب و گردني استوار و افراشته شامل : كوههاي تالش و جلگه ساحلي به سمت شمال مي‌باشد. با توجه به موقع جغرافيائي آن در جنوب غربي درياي خزر يكي از زيباترين و حاصلخيزترين استانهاي كشور مي‌باشد . آب فراوان ، جنگلهاي پرپشت و متراكم و متنوع ، مراتع وسيع و گسترده و سرانجام جلگه‌اي مستعد ، آبرفتي يا ماسه‌ دريائي ، از نظر مظاهر محيط طبيعي ، استان گيلان را ممتاز ساخته‌اند . تنها ارتباط طبيعي استان با فلات داخلي از طريق درة سفيدرود برقرار مي‌شود در سراسر كوههاي شمالي ايران ، درة زمين‌ساختي سفيدرود ، تنها عارضة مهمي است كه به طور طبيعي ، سد كوهستاني را شكافته و به صورت موهبتي ، بر اهميت و مقام اين استان افزوده است . اين دره علاوه بر سهولت ارتباط ، حجم عظيمي از آبهاي آذربايجان و كردستان را به اين سرزمين هدايت نموده و باروري و سرسبزي بيشتر آنرا تضمين كرده است.

     هر چند سرزمين گيلان از گذشته‌هاي بسيار دور ، هميشه جزئي از فلات ايران بوده است اما شناسايي قدمت تاريخي آن در ارتباط با سنگهائي خواهد بود كه يا بر اثر حركات زمين بر سطح زمين ظاهر شده و يا عوامل فرسايش با شكافتن قلب كوهستانها ، دسترسي مستقيم به آنها را فراهم نموده باشند. قديم‌ترين سنگهاي شناخته شده شامل ميكاشيستهاي مختلف ، اپيدوتيت ، آمفي بوليت و گنيهاي دانه درشت و سرپانتي‌نتيهاي اولترابازيك و - مي‌باشند. اين سنگها در نواحي شاندرمن و اسالم شناسائي شده‌اند. در واقع اسكلت قسمت وسيعي از ناهمواريهاي نيمة جنوبي تالش از سنگهاي بسيار قديمي تشكيل شده است. گاه بخشي از اين سنگها ، خط‌الرأس‌هاي اصلي را تشكيل مي‌دهند (اطراف ماسوله) و گاهي در تشكيل دامنه‌هاي مسلط به جلگه ساحلي شركت دارند (شاندرمن و اسالم). اختلاف پالئوژئوگرافي اين سرزمين در پركامبرين سبب شده است كه پراكندگي سنگهاي تشكيل‌دهندة آن متفاوت باشند. مثلاً در اطراف ماسوله بيشتر فيليتهاي متورّق و ميكاشيست و كوارتزيت به چشم مي‌خورند ، در حالي كه در البرز غربي ، ماسه سنگ قرمز و شيل و آهك و دولوميت فراوان‌ترند.

     استان گيلان در قلمرو چين خوردگيهاي آلپي قرار دارد و جزء قلمروهاي ناپايدار كرة زمين محسوب مي‌شود و پوسته جامد در حوضة اين سيستم هنوز از نظر حركات زمين ساخت به مرحله تعادل قطعي نرسيده است و مي‌تواند يكي از كانونهاي ناپايدار و آسيب‌پذير به حساب آيد. مهمترين گسلهاي استان گيلان عبارتند از گسل البرز ، گسل آستارا ، گسل سفيدرود ، گسل قز‌‌ل‌اوزن ، گسلهاي مياني البرز غربي و تالش جنوبي و گسلهاي بغروداغ.

     بر اساس تقسيمات كشوري سال 1375 ، اين استان به مركزيت رشت ، 12 شهرستان ، 35 شهر ، 30 بخش ، 99 دهستان و 2763 آبادي دارد . شهرستان‌هاي استان عبارتند از : آستارا ، آستانه اشرفيه ،  بندر انزلي ، رشت ، رودبار ، رودسر ، شفت ، فومن ، صومعه سرا ، طوالش ، لاهيجان و لنگرود ( نقشه 1-1 ).

 

 

1-2-1. ويژگي‌هاي دمايي استان :

     ميزان درجه گرمي يا سردي يك جسم را دما يا درجه حرارت گويند . درجه حرارت مستقيما“ متناسب با انرژي جنبشي متوسط مولكول‌ها يا اتم‌هاي جسم است .

       به سبب موقعيت استان گيلان در بين ارتفاعات البرز و منبع رطوبتي درياي خزر و برخورداري از رژيم اقليمي معتدل خزري حالت متعادلی دارد و نوسان دما بین شب و روز و بین زمستان و تابستان زیاد نیست. به همين جهت تعداد روزهاي يخبندان در شهرهاي استان گيلان نسبت به بسياري از استان‌هاي كشور در حد نازلي قرار دارد.
البته در سالهای اخیر خصوصا پس از سال 1373 به دلیل افزایش گازهای گلخانه‌ای این اختلاف دمای شب و روز کمتر نیز شده است. دمای این استان بین حدود 3 درجه سانتیگراد در دی ماه ( ژانویه ) تا حدود 30 درجه سانتیگراد در تیر ماه ( ژوئیه ) متغیر است.
میانگین دمای سالانه استان در حدود 8/15 درجه سانتیگراد است. بطور کلی سواحل    جنوب غربی دریای خزر ( گیلان ) سردتر از سواحل جنوب شرقی آن ( مازندران و گلستان ) است.
میانگین تقريبي دمای فصلی استان به قرار زير است (به درجه سانتيگراد):

بهار  :    18.5         تابستان  :    24          پاییز  :    13.5          زمستان  :     7.5

نمودار 1-1 ميانگين دماي ماهانه استان گيلان را بطور تقريبي به نمايش مي‌گذارد و نمودار 1-2 نقشه همدماي استان را به تصوير مي‌كشد.

1

نمودار 1-1. ميانگين دماي ماهانه در استان گيلان

 

1

نمودار 1-2. نقشه همدماي استان گيلان ( 2000- 1976 ) (كمانگر،1382)

1-2-2. ويژگي‌هاي رطوبتي استان :

     استان گیلان مرطوب‌ترین استان کشور و همچنین مرطوب‌ترین منطقه از سواحل جنوبی دریای خزر می‌باشد. ارتفاعات البرز مانند یک سد کوهستانی از انتقال رطوبت دریای خزر به سمت فلات داخلی ایران جلوگیری می‌کنند و موجب افزایش رطوبت و بارندگی در این ناحیه می‌شوند.
توزيع رطوبت هوا در بخش ساحلي استان كه به شدت تحت تاثير رژيم اقليمي درياي خزر قرار دارند، با مناطق دور از ساحل و كوهستاني استان متفاوت است. با گذار از نوار ساحلي استان به سمت ارتفاعات، به‌تدريج از رطوبت هوا كاسته شده و ويژگي اقاليم‌ ييلاقي پديدار مي‌شود كه در تلفيق با دماي مساعد اين مناطق، شرايط بسيار  مطلوبي از نقطه نظر احساس آسايش فراهم مي‌آ‌ورد. در مناطقي از استان كه تحت تاثير مستقيم رژيم رطوبتي درياي خزر قرار دارند، روند رطوبت نسبي طي ماه‌هاي سال از آهنگ منظمي پيروي مي‌نمايد.
بطورکلی میانگین رطوبت نسبی در استان گیلان حدود 80 %  می‌باشد که این مقدار می‌تواند به حداکثر  96 %  در مهرماه ( اکتبر ) و  حداقل 55%  در تیرماه ( ژوئیه ) برسد.  رطوبت نسبی در استان گیلان در پاییز و زمستان به حداکثر می‌رسد و در تابستان و بهارکمتر می‌شود ، هرچند در تابستان به دلیل گرمای زیاد ، شرجی بودن هوا بیشتر احساس می‌شود.
رطوبت بسیار بالای استان علاوه بر اینکه در فصل گرم بر دمای محسوس و شرایط آسایش دمایی تاثیر نامطلوبی میگذارد، موجب استهلاک سریع‌تر ساختمان‌ها و بسیاری از سیستم‌ها می‌شود. سایر استانهای ساحلی کشور ( مازندران و گلستان) وضعیت رطوبتی و بارشی متعادل‌تری را نسبت به استان گیلان دارا می‌باشند.


ادامه مطلب
[ چهاردهم شهریور 1389 ] [ 23:36 ] [ اطلس ایران وجهان ]

مروري كوتاه بر اقليم استان قم


استان قم با وسعت تقريبي 12000 كيلومتر مربع در موقعيت 34 درجه و8 دقيقه تا 35 درجه و 11 دقيقه عرض جغرافيايي و 50 درجه و 6 دقيقه تا 52 درجه و 3 دقيقه طول جغرافيايي قرار گرفته است.اين استان تقريبا در مركز ايران واقع شده و از شمال به استان تهران ،از شرق به استان سمنان و درياچه نمك و دشت كوير ، از جنوب به استان اصفهان و از غرب به استان مركزي محدود ميباشد.ناهمواريهاي اين استان تقريبا كم بوده و حدود 25 درصد وسعت استان كوهستاني است كه عمدتا در جنوب و جنوب غرب واقع شده و 75 درصد آن به صورت دشت هاي كم و بيش مسطح و داراي شيب در جهت شرق ميباشد كه عمدتا در نواحي مركزي ، شرقي و شمال شرقي استان واقع شده است.بلندترين كوه اين استان وليجا با ارتفاع 3330 متر و پست ترين نقطه استان در حاشيه درياچه نمك با ارتفاع حدود 700 متر ميباشد.جريانات جوي حاكم بر استان در فصل سرد سال امواج غربي بوده كه عمدتا كمفشارهاي مديترانه اي و گاهي سوداني را وارد منطقه مي كند بعلاوه در اين فصل پرفشارهايي كه داراي منشا سيبري ، شمال اروپا و مناطق قطبي مياشد از شمال و شمال غرب اين منطقه را تحت تاثير قرار ميدهند.در فصل گرم سال جريانات غربي به سوي عرضهاي بالاتر تمايل پيدا كرده و پرارتفاع جنب حاره اي بر منطقه حاكم ميشود كه پيامد آن ايجاد توده هواي گرم و خشك در اكثر مناطق كشور و از جمله استان قم ميباشد. از طرفي به دليل موقعيت جغرافيايي و پستي منطقه و وجود ناهمواريهاي غرب و جنوب غرب آن بهره اين استان از جريانات مرطوب و بارانزا بسيار كاهش ميابد.همچنين به علت استيلاي بادهاي خشك شرقي در بيشتر ايام گرم سال (نمودار شماره 1 گلباد سالانه ايستگاه قم) مقدار رطوبت كاهش يافته است. لذا طبيعي است كه اقليم اكثر مناطق اين استان نيمه بياباني با تابستاني گرم و خشك و زمستاني كم و بيش سرد باشد(بررسي اجمالي وضعيت جوي ايستگاه قم-گزارش تحقيقاتي شماره 6 – اداره كل هواشناسي قم) . به منظور شناخت بهتر اقليم هر منطقه بارش سالانه و متوسط دماي سالانه از مهمترين پارامترها ميباشد كه با استفاده از آمار بلند مدت بارش و دما در سطح استان و اطراف آن نقشه هاي همبارش و همدماي استان تهيه گرديده است كه با توجه به اين نقشه ها ميزان بارش در سطح استان (نقشه شماره 1 ) از غرب به شرق كاهش يافته است. هسته هاي پر بارش استان به ميزان 260 ميليمتر در نواحي كوهستاني غرب و جنوبغرب آن واقع شده است و كمترين ميزان بارندگي در نواحي كويري استان به ميزان كمتر از 125 ميليمتر در سال مي باشد. با توجه به نقشه همدماي استان (نقشه شماره 2 ) سردترين نواحي استان در منطقه غرب و كوهستاني آن باميانگين حدود 13 درجه سانتيگراد و گرمترين نواحي استان در مناطق شرقي و كويري با ميانگين حدود 20 درجه سانتيگراد واقع شده است. ايستگاه قم كه تقريبا از لحاظ جغرافيائي در مركز اين استان واقع شده است از لحاظ ميزان بارش و دماي سالانه نيز تقريبا معرف متوسط استان ميباشد.

 

 

 نقشه شماره 1- خطوط همبارش بلند مدت استان قم

 نقشه شماره 2- خطوط همدما (میانگین سالانه ) بلند مدت استان قم

 نقشه شماره 3- شبکه ایستگاههای هواشناسی استان قم

 نقشه شماره 4- نمودار  گلباد  بلند مدت ایستگاههای استان قم

 منبع- هواشناسی استان قم

 

[ چهاردهم شهریور 1389 ] [ 23:16 ] [ اطلس ایران وجهان ]
استان قزوین در حوزه مرکزی ایران بین ۴۸ درجه و ۴۵ دقیقه تا ۵۰ درجه و ۵۱ دقیقه طول شرقی از نصف النهار گرینویچ و ۳۵ درجه و ۲۴ دقیقه تا ۳۶ درجه و ۴۸ دقیقه عرض شمالی نسبت به خط استوا قرار دارد.
این استان از شمال به استانهای مازندران و گیلان و از غرب به استانهای زنجان و همدان ، از جنوب به استان مرکزی و از شرق به استان تهران محدود میباشد.
استان قزوین به دلیل داشتن ارتفاعات متعدد همچون رشته کوه البرز درشمال استان و گسترش آن در جهات شمالشرقی و شمالغربی و کوههای پراکنده در نقاط دیگر استان ، شرایط مناسب زیست اقلیمی را داراست .
مرتفع ترین کوهها، سیالان با ارتفاع ۴۱۷۵ متر از سطح دریا و کی جگین با ۳۵۰۰ متر از سطح دریا و سفید کوه با ۲۳۰۰ متر از سطح دریا محدوده مرکزی و شرقی استان را تشکیل می دهد.
که شیب آن از شمالغرب در جهت جنوبشرق امتداد یافته و ارتفاع پایین ترین نقطه آن ۱۱۳۰ متر از سطح دریاست و به دلیل همین شیب سطح آبهای زیر زمینی در جنوبشرقی استان بالا می باشد. حداقل ارتفاع استان در شمالغرب در بخش طارم سفلی در کناره های دریاچه سفید رود با ارتفاع ۳۰۰ متر از سطح دریاست.


ادامه مطلب
[ چهاردهم شهریور 1389 ] [ 23:10 ] [ اطلس ایران وجهان ]
تنوع آب و هوایی استان زنجان سبب شده كه این منطقه چهارفصل بوده و ظرفیت های بالایى در زمینه گردشگری طبیعی داشته باشد. به سبب شرایط خاص آب و هوایی منطقه؛ طارم استان زنجان را هندوستان ایران می دانند. چشمه های آب معدنی، رودخانه های متعدد دایمی و فصلی، جنگل ها و آبشارهای زیبای داخل جنگل ها، روستاهای ییلاقی و زیبایی که در دره های ارتفاعات طارم واقع شده اند؛ این منطقه را به پر جاذبه ترین ناحیه طبیعی استان زنجان تبدیل کرده است. شهرستان خرم دره نیز که از آن به عنوان یک باغ شهر یاد می شود، با اتکا به سرسبزی و باغ های پرشمار خود یکی دیگر از مناطق گردشگری این استان محسوب می شوند. به طور کلی اردیبهشت، خرداد و تیرماه بهترین ماه های مسافرت به استان زنجان هستند. هیچ توصیفی از سرسبزی و زیبایی طبیعت زنجان در این ماه ها كامل نیست و مناظر بدیع این فصل را در زنجان فقط باید دید. تفاوت آب و هوایی در نواحى مختلف استان زنجان را مى توان به خوبى در یک زمان در قسمت هاى شمالى، مركزى و جنوبى استان مشاهده كرد. مهم ترین منبع آب هاى سطحى در استان زنجان رودخانه هاى دایمى و فصلى هستند. رودخانه هاى قزل اوزن، زنجان رود، ابهررود و شاهرود را می توان مهم ترین رودهاى دایمى این استان دانست. رودخانه قزل اوزن علاوه بر اهمیت اقتصادی بالایی که دارد به دلیل پرآبی، زیبایی و طولانی بودن مسیر خود؛ یکی از مهم ترین روخانه های زنجان است كه در زمینه جاذبه های گردشگری نیز اهمیت زیادی دارد. به برکت آب فراوان، باغ های زیبا و سرسبز بسیاری در مسیر این رودخانه به وجود آمده که منظره بسیار زیبایی به حومه شهر زنجان داده است. چشمه هاى معدنى استان زنجان به دو صورت چشمه هاى آب گرم معدنى و چشمه هاى آب سرد معدنى شكل گرفته اند که از نظر جاذبه هاى گردشگرى داراى اهمیت هستند. غارهای متعددی در استان زنجان در دل کوه ها قرار دارند که برخی از آن ها هم چون غار کتله خور از مهم ترین آثار طبیعی این استان به

استان زنجان به لحاظ داشتن تنوع نقاط ارتفاعى از یک سو و از سوی دیگر تاثیرپذیرى از چند توده هوایى خزری، مدیترانه اى و صحراى مركزى، صاحب اقلیم ها و اكوسیستم هاى متنوعى شده است. با وجود این كه این استان یکی از استان های سردسیر و كوهستانى شمال باختری كشور به شمار مى آید؛ از اكوسیستم هاى فراوان دشتى، بیابانى، تالابى و رودخانه اى، جنگلى، درختچه اى، كوهستانى مرتفع و تپه ماهورى نیز بی نصیب نمانده است. این استان در بیش تر از 70 درصد از مناطق خود آب وهواى نیمه خشک فراسرد و در 30 درصد باقی مناطق از تنوع اقلیمى و آب و هوایى برخوردار است. میزان بارندگى سالانه استان زنجان حدود 323 میلى متر برآورد شده است. اردیبهشت، خرداد و تیرماه بهترین ماه های مسافرت به استان زنجان هستند. هیچ توصیفی از سرسبزی و زیبایی طبیعت زنجان در این ماه ها كامل نیست و مناظر بدیع این فصل را در زنجان فقط باید دید. تنوع آب و هوایى و تغییرات ارتفاع از 500 متر در سواحل رودخانه قزل اوزن در ناحیه طارم تا ارتفاعات بیش از 3000 متر در انگوران تغییرات دمایى و آب و هوایى زیادى را در نقاط مختلف به وجود آورده و سبب پدید آمدن چشم اندازهای مختلفی در منطقه شده است. تفاوت آب و هوایی در نواحى مختلف استان زنجان را مى توان به خوبى در یک زمان در قسمت هاى شمالى، مركزى و جنوبى استان مشاهده كرد. این تنوع آب و هوایی و توپوگرافی سبب پیدایش جوامع زیستى گیاهى و جانورى متنوعی در منطقه شده و محیط طبیعى استان زنجان را غناى خاصى بخشیده است منبع-هواشناسی استان زنجان

[ چهاردهم شهریور 1389 ] [ 23:3 ] [ اطلس ایران وجهان ]
جغرافياي طبيعي استان
استان چهارمحال و بختياري با مساحت ۱۶۵۳۲ كيلومتر مربع بين ۳۱ درجه و ۹ دقيقه تا ۳۲ درجه و ۴۸ دقيقه عرض شمالي و نيز ۴۹ درجه و ۲۸ دقيقه تا ۵۱ درجه و ۲۵ دقيقه طول شرقي قرار دارد. اين استان دربخش مركزي كوههاي زاگرس بين پيش كوههاي داخل و استان اصفهان واقع شده است. از شمال و شرق به استان اصفهان، ازغرب به استان خوزستان، از جنوب به كهکيلويه و بوير احمد و از شمال غرب به استان لرستان محدود است. بر اساس آخرين تقسيمات سياسي كشور، استان چهار محال وبختياري داراي ۶ شهرستان ۲۴ شهر و ۱۵ بخش و ۳۴ دهستان مي‌باشد.
اين منطقه داراي يك درصد از كل وسعت ايران مي‌باشد كه در بستر سلسله جبال زاگرس واقع شده است. كه با وجود مساحت كم ده درصد از منابع آب كشور را در اختيار دارد. به علت ماهيت كوهستاني مرتفع، كه درمسير بادهاي مرطوب سيستمهاي مديترانه‌اي قرار داشته و موجب صعود و تخليه بار اين سامانه‌ها مي‌گردد، اين استان داراي بارش نسبتاً مناسب مي باشد. غالبا در مناطق مرتفع نوع بارش به صورت برف مي‌باشد و وجود ارتفاعات پوشيده از برف يكي از ويژگيهاي اقليمي اين استان است. به علت جوان بودن دوره كوه زايي، دراين منطقه وجود بلايا و مخاطرات طبيعي بسياري چون سيل و زلزله، رانش زمين در اكثر نقاط آن مشاهده مي‌شود. همچنين سرمازدگي، خشكسالي و رعد و برق از ديگر بلاياي طبيعي آن مي‌باشد.


ادامه مطلب
[ چهاردهم شهریور 1389 ] [ 22:54 ] [ اطلس ایران وجهان ]
موقعيت جغرافيايى و تقسيمات سياسى استان
استان خوزستان با مساحتى حدود ۲۳۶‚۶۴ کيلومترمربع، بين ۴۷ درجه و ۴۱ دقيقه تا ۵۰ درجه و ۳۹ دقيقه طول شرقى از نصف‌النهار گرينويچ و ۲۹ درجه و ۵۸ دقيقه تا ۳۳ درجه و ۴ دقيقه عرض شمالى از خط استوا، در جنوب غربى ايران واقع شده است. اين استان از شمال غربى با استان ايلام، از شمال با استان لرستان، از شمال شرقى و شرق با استان‌هاى چهارمحال و بختيارى و کهگيلويه و بويراحمد، از جنوب با خليج فارس و از غرب با کشور عراق هم مرز است. براساس تقسيمات کشورى سال ۱۳۷۵، اين استان داراى ۱۵ شهرستان، ۳۵ بخش، ۱۳ دهستان و ۴۴۹۶ آبادى داراى سکنه مى‌باشد. مرکز استان خوزستان، شهر اهواز و ساير شهرستا‌ن‌هاى آن عبارتند از: آبادان، انديمشک، اهواز، ايذه، باغ ملک، بندر ماهشهر، بهبهان، خرمشهر، دزفول، دشت آزادگان، رامهرمز، شادگان، شوش، شوشتر و مسجد سليمان.
  جغرافياى طبيعى و اقليم استان
شمال و شرق خوزستان را سلسله جبال زاگرس فرا گرفته است که ارتفاعات آن در جهت جنوب غربى کاهش مى‌يابد، به طورى که در نواحى جنوبى‌تر به صورت تپه ماهورهائى نمايان مى‌شود.
استان خوزستان را از نظر پستى و بلندى مى‌توان به دو منطقه کوهستانى و جلگه‌اى تقسيم کرد. منطقه کوهستانى در شمال و شرق استان قرار گرفته و منطقه جلگه‌اى آن از جنوب دزفول، مسجد سليمان، رامهرمز و بهبهان آغاز شده و تا کرانه‌هاى خليج‌فارس و اروند رود ادامه مى‌يابد. استان خوزستان داراى آب و هواى مختلف است:
آب و هوايى نيمه‌بيابانى که شهرهاى آبادان، خرمشهر، ماهشهر، هنديجان، دشت آزادگان و نواحى دزفول، بهبهان، رامهرمز، شوشتر و نواحى شمال اهواز را در بر مى‌‌گيرد. آب و هواى استپ گرم که نواحى شمال دزفول، بهبهان، رامهرمز، شوشتر و شمال اهواز را در بر مى‌گيرد.
استان خوزستان تحت تأثير سه نوع باد قرار دارد: اولين باد، جريان سرد نواحى کوهستانى و دومين باد (شرجي)، جريان گرم و رطوبى از خليج‌فارس است که به سوى جلگه مى‌وزد. سومين باد يا باد سموم از عربستان مى‌وزد و هميشه مقدارى شن و خاک و رطوبت همراه دارد. براساس داده‌هاى ايستگاه‌هاى سينوپتيک استان خوزستان در سال ۱۳۷۵، حداقل مطلق درجه حرارت ۰/۲- درجه سانتى‌گراد و حداکثر مطلق درجه حرارت با ۵۰/۴۰ درجه سانتى‌‌گراد در اهواز گزارش شده است.
  
موقعیت جغرافیایی
استان خوزستان با مساحتی بالغ بر67282 کیلومتر مربع در جنوب غربی ایران قرار دارد. این استان از شمال به استان لرستان و از شمال شرقی به استان اصفهان از شمال غربی به استان ایلام و از طرف شرق و جنوب شرقی به استانهای چهارمحال و کهگیلویه و بویر احمد و از جنوب به خلیج فارس و از مغرب به کشور عراق محدود است.

آب و هوا
آب و هوای استان خوزستان در مناطق کوهستانی و مرتفع، با تابستانهای معتدل و زمستانهای سرو و در نواحی کوهپایه‌ای دارای آب و هوای نیمه‌بیابانی و در نواحی پست و جلگه‌ای هر چه به سمت جنوب و جنوب شرقی پیش‌ رویم خصوصیات آب و هوا از نیمه بیابانی به بیابانی کناره‌ای تبدیل می‌شود. عمدتاً زمستانهای این ناحیه، کوتاه و معتدل و تابستانها طولانی و گرم است. حداکثر مطلق درجه حرارت در شهرهای اهواز، آبادان و دزفول به ترتیب 50 و41 و 50 درجه است حداقل مطلق دما در شهرهای مذکور به ترتیب 01- ، 02+ ، 01- است درجه حرارت معمولاً در تیر ماه به بالاترین حد خود و در بهمن ماه به پائین‌ترین حد خود در طول سال می رسد در این ناحیه تعداد روزهای یخبندان بسیار اندک می‌باشد.

در این استان مقدار بارندگی بسیار کم است معدل بارندگی در طول 15 سال از 5/2 میلیمتر در اهواز تجاوز نکرده است. رطوبت نسبی در خوزستان بر اثر وجود بادهای شمالی که از داخل می‌وزد در وسط روز کاهش می‌یابد. به طور کلی خوزستان تحت تأثیر سه نوع باد است.


1. اولین باد، جریان سرد نواحی کوهستانی است که در زمستان به طرف خلیج‌فارس به حرکت در می‌آید و هوای سردتری را در این فصل با خود به همراه می‌آورد.
2. بادهای ساحلی که در تابستان گاهگاهی از خلیج‌فارس می‌وزند و رطوبت زیادی را با خود به جلگه‌های گرم می‌برند که باد شرجی نیز نامیده می‌شوند.
3. نامطلوب‌ترین موقعیت‌ها با وزش بادی به وجود می‌‌‌‌‌آید که از عربستان می‌وزد این باد که به نام سموم مشهور است همیشه مقداری خاک و شن همراه دارد علاوه بر این، این باد رطوبت زیادی را در هنگام عبور از روی خلیج‌فارس در خود ذخیره می‌کند.


رودخانه‌های مهم:
1. رود کرخه: این رود از دامنه‌های جنوبی الوند سرچشمه می‌گیرد و از دشت اسدآباد ونهاوند در حوالی کنگاور عبور می‌کند سپس رود « دنیاور» به آن می‌پیوندد و از پای بیستون می‌گذرد و قبل از آن از دره‌های کوچکی عبور می‌کند و در نهایت پس از طی باتلاق‌های متعدد به رود دجله می‌ریزد.

2. رود کارون: سرچشمه اصلی این رودخانه، زردکوه بختیاری است که در طول مسیرش شعبه‌های متعددی را دریافت می‌کند و به سوی جلگه خوزستان سرازیر می‌شود. کارون در شمال شوشتر دو شعبه شده و این شهر را مانند جزیره‌ای در برمی‌گیرد و در جنوب آن در محلی به نام « بند قیر» هر دو شاخه به هم پیوسته می‌شود کارون شهر اهواز را به دو قسمت تقسیم کرده و در خرمشهر به دو شاخه تقسیم می‌شود یک شاخه آن به نام بهمنشیر که از شرق آبادان می‌گذرد وارد خلیج‌فارس می‌شود و شاخه دیگر که همان کارون است وارد اروند رود می‌گردد.

3. رود دز: دارای چندین شاخه مهم است.شعبه‌های اصلی این رودخانه‌ از ارتفاعات شهرستانهای اراک بروجرد،الیگودرز و کوههای بلند بختیاری سرچشمه می‌گیرند. این رودخانه به اتفاق کارون قریب به 31400 کیلومتر مربع از زمینهای استان را مشروب می‌نماید.

4. رود مارون: نام اصلی و قدیمی این رودخانه « تاب» است و از کوه نیل سرچشمه می‌گیرد و از لوداب می‌گذرد و از این محل به بعد مارون نامیده می‌شود پس از دریافت رودهای کوچکتری از قسمت شمال وارد دشت بهبهان می‌شود و از شمال غربی این شهر می‌گذرد در نزدیکی چم هاشم شعبه دیگری از شمال به نام رود اعلاء با شعبه‌اش به نام(رود زرد)که از رامهرمز می‌آید به مارون می‌پیوندد از این محل به بعد به نام رود جراحی معروف است. سرانجام در بندر امام خمینی به آبهای خلیج‌فارس می‌ریزد.

5. رود خیرآباد: نام این رود شیرین است و از دیلکان سرچشمه می‌گیرد از تسوج شعبه دیگری به نام شاه بهرام به آن ملحق می‌شود پس از عبور از روستای نازمکان شعبه دیگری از شمال بدان می‌پیوندد. در این محل به رود خیرآباد معروف است سپس در محل سردشت شاخه پرآبی به آن متصل می‌شود این رود در این محل به نام زهره معروف است که این رود پس از رسیدن به هندیجان به نام هندیجان نامیده می‌شود رود هندیجان سرانجام در جنوب این شهر به خلیج‌فارس می‌ریزد.

پوشش گیاهی
در استان خوزستان به طور کلی 500 هزار هکتار جنگل و 5/2 میلیون هکتار مرتع وجود دارد. از کل جنگلهای استان 10% دارای کیفیت خوب و 30% تنک و بقیه تخریب شده و غیرقابل استفاده است. جنس درختان جنگلی بیشتر از نوع بلوط است که 95% جنگل را شامل می شود و 5% بقیه از نوع بادام وحشی و گونه‌های دیگر است. مراتع از نوع مراتع قشلاقی نامرغوب است که در مناطق کوهستانی از پوشش گیاهی غنی‌تری برخوردار است و دارای درختانی نظیر بلوط، بن، انجیر، بادام کوهی، کنار(سدر) و بوته‌هایی از نوع گون است.

جمعیت

ادامه مطلب
[ چهاردهم شهریور 1389 ] [ 22:47 ] [ اطلس ایران وجهان ]

     ايستگاههای سينوپتيک

      ايستگاههای کليماتولوژی 

  

 

 

 

 

 

قاينزهان سد بيرجنداسدآباد بيرجندآموزش کشاورزی بيرجند  خوسفبيرجندخورنهبندان

استان خراسان جنوبي با وسعتي در حد 82865 كيلومتر مربع در شرق ايران واقع شده است  كه بين مدار جغرافيايي

30 درجه و 32 دقيقه تا 34 درجه و 50 دقيقه عرض شمالي و 57 درجه و 57 دقيقه تا 60 درجه و 57 دقيقه طول شرقي

قرار گرفته است . استان خراسان جنوبي از شمال به خراسان رضوي و از شرق به طول حدود 330  كيلومتر داراي

مرز مشترك با كشور افغانستان بوده و از غرب به استان يزد و از جنوب به استانهاي سيستان و بلوچستان و

كرمان محدود مي باشد. ارتفاعات خراسان جنوبي امتداد شمالي – جنوبي دارند و بلند ترين نقطه استان قله

باقران با ارتفاع 3615 متري و پست ترين منطقه در دشت كوير با ارتفاع 650 متر از سطح دريا واقع شده است .

بر اساس آخرين تقسيمات كشوري ، استان خراسان جنوبي در سال 1384 داراي6  شهرستان16 بخش17 شهر

و 42 دهستان مي باشد.آب و هواي غالب استان خشك و بياباني است كه در بخشهاي شمالي سردو معتدل و در

بخش جنوبي گرم و خشك مي باشد.  در ادامه تقسيم بندي اقليم استان بر اساس روشهاي پيشنهادي اقليم شناسان معروف آورده شده است.

 

روش اقليمي

بيرجند

قاين

نهبندان

خور بيرجند

دومارتن

ضريب اقليم

6.49

7.44

4.36

3.35

نوع اقليم

خشك

خشك

خشك

خشك

كوپن

ضريب اقليم

70.51

75.85

79.74

78.62

نوع اقليم

خشك

خشك

خشك

خشك

سيليانيوف

ضريب اقليم

0.29

0.35

0.18

0.14

نوع اقليم

بياباني

بياباني

بياباني

بياباني

ايوانف

ضريب اقليم

0.32

0.45

0.16

0.13

نوع اقليم

استپي

استپي

استپي

استپي

آمبرژه

ضريب اقليم

36.59

39.42

31.45

24.52

نوع اقليم

نيم خشك سرد

نيمه خشك سرد تا نيم مرطوب

نيم خشك معتدل تا معتدل

معتدل

 


ادامه مطلب
[ سیزدهم شهریور 1389 ] [ 23:8 ] [ اطلس ایران وجهان ]

موقعيت جغرافيايي استان سيستان و بلوچستان

استان سيستان و بلوچستان با وسعتي حدود 187502 كيلومتر مربع، در جنوب شرقي ايران و در مختصات جغرافيايي بيست و پنج درجه و سه دقيقه تا سي و يك درجه و بيست و هشت دقيقه عرض شمالي و پنجاه و هشت درجه و چهل و هفت دقيقه تا شصت و سه درجه و نوزده دقيقه طول شرقي واقع شده است. اين استان پهناور در سمت شرق با كشور پاكستان 900 كيلومتر و با كشور افغانستان 300 كيلومتر مرز مشترك دارد؛ در قسمت جنوب با درياي عمان به طول تقريبي 270 كيلومتر مرز آبي دارد و از قسمت شمال و شمال غرب با استان خراسان  به طول 190 كيلومتر و در قسمت غرب با استان كرمان به طول 580 كيلومتر و با استان هرمزگان به طول 165 كيلومتر همجوار است. اين استان از دو ناحيه سيستان و بلوچستان تشكيل يافته است كه از لحاظ طبيعي با يكديگر كاملاً متفاوتند. ناحيه سيستان هشت هزار و صد و هفده كيلومتر مربع، در قسمت شمالي اين استان قرار دارد و حوزه مسطح و مسدودي است كه از آبرفت‌هاي دلتاي قديمي و فعلي رود هيرمند تشكيل شده است. ناحيه بلوچستان به مساحت صدو هفتاد و نه هزار و سي‌صد و هشتاد و پنج كيلومتر مربع منطقه وسيع كوهستاني است كه حد شمالي آن كوير لوت و حد جنوبي آن درياي عمان است.مرزهاي طولاني آبي و خشكي استان با كشورهاي افغانستان، پاكستان و كشورهاي حوزه خليج فارس، موقعيت ويژه‌اي را به آن بخشيده و سبب ايجاد شرايطي خاص شده است. چندگانگي و تنوع مذهبي، گويش‌هاي مختلف و نمود تعلقات قومي و قبيله‌اي از ديگر ويژگي‌هاي اجتماعي اين استان است.

 جغرافياي طبيعي و اقليم استان

 در مطالعات زمين‌شناسي، منطقه شرق ايران را معمولاً به عنوان يك واحد مستقل بررسي مي‌كنند. اين منطقه در اواخر دوران سوم زمين‌شناسي در اثر جنبش‌هاي كوه‌زايي از دريا جدا شده و در آن ابتدا رسوبات آهكي از نوع دريايي و سپس رسوباتي با مواد نسبتاً درشت و نرم‌روي هم انباشته شده است. قسمت جنوبي استان (مكران) يكي از مناطق در حال فرونشستن تدريجي است و دليل آن نيز ضخامت زياد رسوبات ماسه‌اي دوران سوم است كه عمق آن به بيش از يك كيلومتر مي‌رسد. بر همين اساس پوسته اقيانوس هند با شيب بسيار تندي در زير اين منطقه به داخل زمين فرو مي‌رود كه يكي از علت‌هاي بوجود آمدن گل فشان‌ها و چشمه‌هاي آب معدني فراوان در اين منطقه است. ارتفاعات استان سيستان و بلوچستان به دوران سوم و دوم زمين‌شناسي تعلق دارد و سنگ‌هاي آن اغلب آهكي و گچي است. به عقيده زمين‌شناسان، بعضي كوه‌هاي اين استان (مانند آتشفشان تفتان) به اواخر دوران سوم و اوايل دوران چهارم تعلق دارند. ارتفاعات سيستان و بلوچستان،‌ جزو رشته‌ كوه‌هاي مركزي ايران و شامل ناهمواري‌هاي شرق چاله‌ لوت و ارتفاعات ديواره شرقي و جنوبي چاله جازموريان است. اين ارتفاعات در همه جا پيوسته نيستند،  به طوري كه حوضه‌هاي پستي در فواصل اين ارتفاعات پديد آمده‌اند. پهناي كوهستان‌ها از شمال به جنوب افزايش مي‌يابد و در فاصله ايرانشهر- كوهك به بيشترين حد خود مي‌رسد. اين ناهمواري‌ها مشتمل بر كوه‌هاي سيستان و كوه‌هاي بلوچستان است. منطقه سيستان و بلوچستان با توجه به موقعيت جغرافيايي، از يك طرف تحت تأثير جريان‌هاي جوي متعدد مانند: جريان بادي شبه قاره هند و به تبع آن باران‌هاي موسمي اقيانوس هند است و از طرف ديگر تحت تأثير فشار زياد عرض‌هاي متوسط قرار دارد كه گرماي شديد مهم‌ترين پديده‌ مشهود اقليمي آن است. در وضعيت هواشناسي اين منطقه بادهاي شديد موسمي، طوفان شن، رگبارهاي سيل‌آسا، رطوبت زياد  و مه صبحگاهي پديده‌اي قابل توجه است. اين استان تابستان‌هاي گرم و طولاني و زمستان‌هاي كوتاه دارد.

منبع- هواشناسی استان سیستان وبلوچستان

[ سیزدهم شهریور 1389 ] [ 22:44 ] [ اطلس ایران وجهان ]
اطلاعات اين بخش شامل:» آب و هوا « و» محيط زيست«  مي‌باشد

ايستگاههاي سينوپتيك:‌

ايستگاههايي  كه در آن عوامل مختلف جوي از قبيل درجه حرارت خشك و تر، مقدار و نوع ابر، مقدار بارندگي، نوع پديده جوي ، سمت و سرعت باد ، مقدار تبخير ، فشار ، ساعات آفتابي نحوه تغييرات فشار ، ميزان تشعشع خورشيد و... براساس دستورالعملهاي مشخص ودر رأس ساعات معين(به طور همزمان در سراسر جهان)‌،‌ اندازه‌گيري و پس از ثبت در يك دفتر مخصوص، توسط دستگاههاي مخابراتي از قبيل SSB، تلفن و تلكس،‌ به مراكز هواشناسي در سراسر جهان مخابره مي‌شود.

حداقل مطلق: عبارت است از پايينترين درجه حرارت در يك دوره مشخص از زمان (24 ساعت، يك ماه، ‌يك سال يا چند سال).

حداكثر مطلق: عبارت است از بالاترين درجه حرارت در يك دوره مشخص از زمان( 24 ساعت، يك ماه، يك سال يا چند سال).

رطوبت نسبي: مقدار هواي تر موجود در يك واحد حجم از هواي معمولي است.

شاخص استاندارد و آلودگي هوا ( PSI ):‌


شاخص اندازه‌گيري استاندارد آلودگي هوا PSI مي‌باشد. ميزان حد مجاز ( استاندارد ملاك
 عمل ) براي كليه پارامترها برحسب شاخص استاندارد آلودگي 100= PSI مي‌باشد. در صورتيكه اين شاخص در فاصله 50-0 باشد وضعيت كيفيت هوا پاك ، در صورتيكه در فاصله 100-50 باشد وضعيت كيفيت هوا سالم ، در صورتيكه در فاصله 200-100 باشد وضعيت كيفيت هوا ناسالم و در صورتيكه در فاصله بيش  از 200 باشد وضعيت هوا بسيار ناسالم مي‌باشد.

پارامترهاي آلاينده هوا:‌

 اين آلاينده‌ها همچون منوكسيد كربن ، هيدرو كربنها بجز متان،‌ دي‌اكسيد نيتروژن و ... مي‌باشد. ميزان استاندارد ملاك عمل  براي پارامترهاي آلاينده هوا به شرح زير مي باشد
 ( PPM = قسمت در ميليون ) :

- منوكسيد كربن، حداكثر غلظت 8 ساعته 9PPM .

- هيدروكربنها بجز متان، حداكثر غلظت 3  ساعته 24/0PPM   .

- دي‌اكسيد نيتروژن ، غلظت ساليانه 05/0 PPM  .

- اکسيد نيتروژن , غلظت ساليانه 05/0 PPM .

ازن غلظت حداكثر يك ساعته 08/0PPM  .

- دي‌اكسيد گوگرد، ‌حداكثر غلظت 24 ساعته 14/0PPM  .

- ذرات معلق، حداكثر غلظت 24 ساعته 15  ميلي‌گرم بر متر مك

منبع -هواشناسی استان تهران
 

[ سیزدهم شهریور 1389 ] [ 22:34 ] [ اطلس ایران وجهان ]
مختصات جغرافیائی استان


استان بوشهر با مساحتی در حدود ۲۷۶۵۳ کیلومتر
مربع بین ۲۷درجه و ۱۴ دقیقه تا ۳۰ درجه و ۱۶ دقیقه عرض شمالی و
۵۰ درجه و ۶ دقیقه طول شرقی ، در جنوب ایران و درحاشیه
خلیج‌فارس قرار دارد . این استان از شمال به استان خوزستان و
قسمتی از کهگیلیویه و بویر احمد ، از جنوب به خلیج‌فارس و
قسمتی از استان هرمزگان ، از شرق به استان فارس و از غرب به
خلیج‌فارس محدود است. استان بوشهر با خلیج‌فارس بیش از ۶۰۰
کیلومتر مرز دریایی دارد و از اهمیت


سوق‌الجیشی و اقتصادی قابل توجهی برخوردار است.


بر اساس آخرین تقسیمات سیاسی کشور ، استان بوشهر مشتمل بر ۹
شهرستان ، ۱۷ بخش ، ۱۳ شهر، ۳۶ دهستان و ۷۰۶ آبادی دارای سکنه
است.


شهرستانهای استان بوشهر عبارتند از : بوشهر ، تنگستان ،
دشتستان ، دشتی ، دیر ،دیلم ، کنگان، جم و گناوه.


بالا


سیمای اقلیمی استان

سازه‌های مهم اقلیمی استان بوشهر
مشتمل بر ارتفاع، عرض جغرافیایی ،منابع رطوبتی و توده‌های هوای
مهاجر به استان می‌باشند و در کنار سازه‌های اصلی فوق ، عوامل
دیگری هم نظیر کشاورزی ، پوشش گیاهی و فعالیت‌های صنعتی و
معدنی تحت عنوان عوامل فرعی موثر بر اقلیم، مورد ارزیابی قرار
می‌گیرند.


بالا


تاثیر ارتفاعات بر اقلیم استان

ارتفاعات استان بوشهر از دو
رشته اصلی تشکیل یافته است که به موازات هم سرتاسر طول استان
را در بر می‌گیرند و رشته اصلی آن که محدوده‌های شمالی و شرقی
استان را می‌پوشاند ، دنباله رشته‌کوههای زاگرس است.


ارتفاعات استان بوشهر اکثرا“ فاقد ارتفاع قابل ملاحظه بوده و
به این جهت از توده‌های هوای باران‌زای مهاجر به استان ،
دریافت مناسبی از ریزش‌های جوی ندارند.ارتفاع کم کوههای استان
و جهت گسترش آنها سبب گردیده است که ریزش‌های جوی کم در آنها
در تلفیق نامناسب با جنس خاکهای این ارتفاعات ، گسترش پوشش
گیاهی را در این ارتفاعات و پایکوهها در حد ناچیزی قرار دهد و
به این جهت اغلب کوهستانهای استان تقریبا“ به صورت لخت و یا با
پوشش گیاهی ناچیز مشاهده می‌شود.


بالا


تاثیر منابع رطوبتی استان


منابع آبهای استان از سه بخش‌آبهای جاری ، آبهای زیر
زمینی و پهنه آبهای خلیج‌فارس تشکیل شده است.

-

آبهای جاری استان شامل رودخانه‌های دائمی و
فصلی است و تنها ردوخانه‌های دائمی استان ، رودخانه‌های مند ،
شاپو و دالکی می‌باشند.

-

آبهای زیر زمینی استان بخشی شور و بخشی دیگر
دارای آبهای شیرین است و در واقع بیشتر چشمه‌های استان گوگردی
و تعدادی نیز دارای آ”ب شیرین است.

-

منبع عظیم آبهای خلیج فارس مناطق مجاور استان
را تحت تاثیر قرار داده و نوعی تعادل در تغییرات دما و رطوبت
این مناطق ایجاد می‌نماید. این تاثیر گذاری سبب گردیده که
اختلاف فاحشی بین حداقل‌ها و حداکثرهای دمای هوا در این مناطق
به وجود نیاید و اصولا“ نوسانات بیش از حد دما در سرزمین‌های
تحت تاثیر خلیج فارس پدیدار نشود.

-

به علت تداوم وزش باد در مناطق ساحلی تحت
تاثیر مکانیزم نسیم دریا و خشکی به وجود می‌آید، این مناطق از
یک تبادل دمائی و رطوبتی دائمی برخوردارند.

-

منبع گسترده رطوبتی خلیج‌فارس همراه با
رودخانه‌ها و چشمه‌ها و سایر منابع آبی استان بر رژیم‌های دما
، بارندگی ، باد ، تبخیر و سایر متغییرهای جوی منطقه و در
نهایت بر رژیم اقلیمی استان موثر واقع می‌شوند.


بالا


تاثیر توده های هوا و سیستم‌های هواشناسی بر
اقلیم استان


استان بوشهر در مجموع دارای اقلیمی گرم است که در بخش‌های
ساحلی به صورت گرم و مرطوب و در بخش‌های داخلی استان به صورت
گرم و خشک می‌باشد . استان بوشهر از استانهای کم باران کشور
است و مهمترین سیستم‌های موثر بر آن در فصل زمستان کم فشارهای
مدیترانه‌ای و سودانی است و پرفشارهای شمالی ، شمالغربی و سایر
مراکز پرفشار نیز در طول فصل‌های سرد سال به گونه‌ای تعدیل
یافته بر این استان تاثیر می‌گذارند.


در فصول گرم سال ، کم فشار حرارتی مستقر بر روی صحاری عربستان
، افریقا و کویر ایران بر استان بوشهر تاثیر گذاشته و موجب
افزایش دمای آن می‌شوند.


در ماههای گرم سال ، به ویژه در تابستان مرکز کم فشارهند یا
مونسون نیز بصورت محدود و مقطعی بر استان بوشهر تاثیر
می‌گذارد.


بالا


تاثیر کم فشار مدیترانه‌ای بر استان


در ماههای سرد سال دریای مدیترانه علاوه بر
اینکه محل عبور کم فشارهای مهاجر می‌باشد،خود نیز محل تشکیل کم
فشارهای متعددی است که برخی از آنها در حرکت خود به جانب شرق ،
برروی قبرس زبانه‌ای کم فشار ایجاد کرده و این زبانه کم فشار
از روی کشور ترکیه وارد ایران می‌شود و نواحی غرب و شمالغرب
کشور را تحت تاثیر قرار می‌دهد. گاهی نیز این سیستم پس از
عبوراز رذوی ترکیه و برخورد با ارتفاعات آن مناطق به دو شاخه
تقسیم می‌شود که یک شاخه آن از طرف غرب و شمالغرب وارد کشور
خارج می‌شود و شاخه دیگر پس از عبور از روی کشور عراق خراسان
وارد افغانستان می‌شود.


به هنگامیکه تراف سطوح فوقانی باگرادیان مناسب دما و فاکتور ،
این سیستم‌های کم فشار را همراهی کنند ، بارندگیهای موثری در
مناطق تحت نفوذ آنها ریزش می‌کند.


در فصل زمستان سیکلون‌های مدیترانه‌ای در مسیر حرکت خود در
فلات ایران ، استان بوشهر را نیز تحت پوشش قرار داده و
بارندگیهای کم و بیش ملایم و مداومی را در آن بوجود می‌آورند.


بالا


تاثیر کم فشار سودانی بر استان

منطقه سودان
در افریقا به علت مجاورت با منطقه حاره به طور نسبی دارای فشار
کم است . در فصول سرد سال با نفوذ زبانه پر فشار به نواحی
شمالی سودان و ریزش‌هوای سرد در آن منطقه ، کم فشار سودان
تقویت شده و از دریای سرخ رطوبت جذب می‌نماید. در واقع این
سیستم در ابتدا فاقد جبهه است و فعال نمی‌باشد ، اما به تدریج
که بر روی دریای سرخ کشیده می‌شود، با توده‌های هوای آن منطقه
برخورد کرده و فعال می‌شودکه عموما“ پس از شکل گیری یا از طریق
خوزستان وارد ایران می‌گرددو یا پس از عبور از روی عربستان و
کویت و توقف کوتاه بر روی خلیج‌فارس و کسب رطوبت کافی ،
استانهای بوشهر ،هرمزگان و گاهی تا نواحی مرکزی کشور را تحت
تاثیر قرار می‌دهد و پس از آن به طرف شرق و جنوبشرق کشیده
می‌شود . بارندگی از سیستم‌های کم فشار سودانی معمولا“ از
ابرهای جوشی بوده و کمتر به صورت آرام و مداوم است و به این
جهت اغلب در جنوب و مرکز کشور پس از بارندگیهای رگباری  از
سیستم‌های کم فشار سودانی ، سیلابهای مخرب جریان می‌یابد که
نظیر آنها در استانهای بوشهر ، هرمزگان و فارس طی سالهای گذشته
به فراوانی اتفاق افتاده است.

سیستم‌های کم فشار مدیترانه‌ای و سودانی
منشاء مهمترین بارندگیهای استان بوشهر می‌باشند.


بالا


تاثیر کم فشارهای تابستانه بر استان


در فصل تابستان استان بوشهر تحت تاثیر کم‌فشارهای حرارتی
صراهای عربستان ، افریقا و کویر ایران قرار می‌گیرد، که این
جریانات گرم و خشک موجب افزایش دما و تبخیر و قطع بارندگیهای
استان می‌گردند.

زبانه‌کم‌فشار مانسون هند نیز ممکن است
گاهی اوقات از جنوبشرق کشور وارد استان بوشهر شده و برآن تاثیر
گذارد. دوره فعالیت کم فشار هند سه ماه تابستان است که بادهای
موسمی تابستانه اقیانوس هند را به وجود می‌آورد که از طرف
جنوبغربی اقیانوس هند می وزد و به کرانه‌های مکران می‌رسد و بر
سواحل آن تاثیر می‌گذارد. این جریان جوی در حالیکه در مناطق
هندوستان و تمام آسیای جنوبشرقی موجب بارندگیهای فراوان
می‌گردد ، متاسفانه رقم قابل ملاحظه‌ای از بارندگیهای آن به
کشور ما نمی رسد و فقط گاهی بارندگیهای اندکی را در سواحل و
رگبارهائی را در ارتفاعات جنوبشرق به وجود می‌آورد و در سایر
استانها معمولا“ به ایجاد ابرناکی ونیز تولید گرد و خاک اکتفا
می‌نماید .

تاثیر سیبستم‌های شمالی و شمالغربی و سایر
مراکز پرفشار بر استان بوشهر به شدت مراکز کم فشارهای گفته شده
نبوده ولی تاثیر نفوذ پرفشارهای شمالی در قالب بروز سرماهای
استثنائی در برخی از سالها در استان بوشهر انکار ناپذیر است.


بالا


تاثیر عرض چغرافیایی


استقرار استان بوشهر در بین عرضهای جغرافیایی ۲۷ درجه و ۱۴
دقیقه تا ۳۰ درجه و ۱۶ دقیقه موجب گردیده است که این استان به
یکی از گرم‌ترین مناطق کشور مبدل گردد. موقعیت جغرافیائی استان
در فاصله‌های عرض‌های جغرافیائی گفته شده به گونه‌ای است که
توده‌های هوای برآمده از جنوبغرب و غرب امکان ورود به این
منطقه را یافته و اثرات ویژه خود را بر اقلیم استان بر جای
گذارند.

گسترش استان در فاصله حدودا“ ۳ درجه عرض
جغرافیایی ، موجب تغییرات قابل ملاحظه‌ای در  برخی از
پارامترهای اقلیمی نظیر ساعات آفتابی، درصدآفتابگیری ، تشعشع و
سایر انرژی‌های دریافتی از خورشید می‌گردد که هر یک از آنها به
نحوی بر شرایط اقلیمی استان موثر واقع می‌شوند.


بالا


تاثیر کشاورزی و پوشش گیاهی


شوری آب و خاک در بخش‌های وسیعی از استان بوشهر ، زمین‌های این
استان را در گستره‌های وسیعی غیر قابل کشت نموده است و در
نتیجه زمین‌های قابل کشت به صورت محدوده‌های پراکنده در سطح
استان مشاهده می‌شوند.

در استان بوشهر شکل غالب باغداری به احداث
نخلستانها اختصاص دارد که در نواحی دالکی ،بوشکان ، تنگستان ،
خورموج ، خائیز و کنگان به عمل می آید.

مراتع استان بوشهر هم به دلیل کمبود
بارندگی و طولانی بودن غصل گرم و محدود بودن دوره بارش در طول
سال و نامساعد بودن جنس خاکها وچرای بی رویه دامها ، بیشتر از
نوع متوسط و فقیر است.

در مجموع به علت محدودیت در فعالیتهای
کشاورزی و ضعف پوشش جنگلی و مرتعی ، عوام فرعی کشاورزی و پوشش
گیاهی بجز در محدوده‌های کوچک خرد اقلیمی ، نمی توانند بر
اقلیم استان موثر واقع شوند.


بالا


تقسیمات اقلیمی استان


مناطق وسیعی از استان بوشهر که در حدود ۸۰ درصد از سطح استان
را در بر می‌گیرد. تحت سلطه اقلیم نامناسب خشک گرم واقع شده
است و تقریبا“ تمام نقاط شهری و بندری استان در این نوع اقلیم
اسقرار دارند.


توزیع جغرافیایی اقلیم‌های استان در اشکال
زیر قابل جمعبندی است:


اقلیم خشک گرم


اقلیم خشک گرم همچنانکه پیش از این هم اشاره شد، مناطق وسیعی
از استان بوشهر را می‌پوشاند که بندر بوشهر ، بندر دیلم ، بندر
گناوه ، بندر ریگ ، برازجان ، اهرم ، خورموج ، بندر دیر، بندر
کنگان ،شبانکاره و سعدآباد در این نوع اقلیم قرار گرفته‌اند.


اقلیم خشک معتدل


این نوع اقلیم به صورت باریکه‌های اقلیمی در شرق خورموج و شمال
اهرم در ناحیه بوشکان و نواحی ده رود و بالا و ده رود پائیین و
نیز در شرق کنگان گسترش دارد.


اقلیم فرا خشک گرم


نحدوده بسیار کوچکی در جنوب شرق استان تحت سیطره اقلیم فراخشک
گرم قراردارد که بندر عسلویه و خلیج نای‌بند و نیز جزیره خارگو
و عباسک از نقاط شاخص آن محسوب می گردند.


اقلیم نیمه خشک گرم


این نوع اقلیم به صورت باریکه‌ای اقلیمی در شرق و شمالشرق
برازجان و در جنوب کنار تخته گسترش دارد. در واقع وجود
اردتفاعاتی در نواحی شمالی استان سبب پیدایش اقلیم‌های نیمه
خشک معتدل و نیمه خشک گرم و خشک معتدل در این نواحی از استان
گردیده است که گسترش اقلیم‌های نیمه خشک را در محدوده‌های
وسیعی در استان فارس واقع در شمال استان بوشهر می‌توان مشاهده
کرد.

 منبع- هواشناسی استان بوشهر

[ سیزدهم شهریور 1389 ] [ 22:1 ] [ اطلس ایران وجهان ]
اقليم ايران : به ترتيب اهميت منبعث از گرما ، نم و ابر ، بارش ، باد و غبار ، تابش و تندر است. بر پايه اين شش عامل پانزده ناحيه اقليمي در ايران شناسائي ميشود که عبارتند از:

1- ناحيه کرانه اي جنوبي: عمدتا در سواحل درياي عمان و بخش هائي از سواحل خليج فارس را در بر ميگيرد. بارزترين ويژگي اقليمي اين ناحيه به ترتيب اهميت گرما ، تابش و رطوبت است. بنابراين ميتوان آنرا اقليم گرم، پر آفتاب و رطوبي ناميد

2- ناحيه پسکرانه اي خزري: بخش نسبتا زيادي از سواحل خزر از آستارا تا بندر ترکمن روي دامنه هاي شمالي البرز را در بر ميگيرد. اقليم اين ناحيه بارشي رطوبي است . ( بخش هائي از شرق استان اردبيل داراي اين اقليم هستند )

3- ناحيه ايران مرکزي: پهناورترين ناحيه آب و هوائي ايران است که تمامي ايران مرکزي و بخش کوچکي از شمال شرق ايران را ميپوشاند. تابش و گرما ويژگي اين قلمرو است


ادامه مطلب
[ سیزدهم شهریور 1389 ] [ 22:1 ] [ اطلس ایران وجهان ]
weather2.JPG

اروميه  خبرنگار آفرينش
همه جاي ايران سراي من است اين را مي دانيم و بارها و بارها تکرارش کرده ايم ، ولي هنوز اين سراي کهن را به درستي نمي شناسيم . هنگامي که صحبت از نقاط ديدني آن مي کنيم همه يا به ياد تخت جمشيد مي افتند يا حداکثر چهل ستون را به ياد مي آورند . اگر بخواهيم چند روزي آسوده باشيم ، حتما به گيلان و مازندران مي رويم و تازه آنجا هم تنها جنگل و دريا را مي شناسيم .  
آذربايجان با توجه به پيشينه تاريخي کهن ، در زبان هاي مختلف به نام هاي گوناگون ناميده اند . در فارسي ميانه " آتورپاتکان " ، در آثار کهن فارسي " آذربادگان " و در فارسي کنوني آذربايجان ناميده شده است . همچنين در زبان يوناني " آتروپانته " ، در بيزانسي " آذربيگانون " ، در ارمني " آتراپاتاکان " ، در سرياني " آذربايغان "             و در  عربي                          " آذربيجان "  گفته  شده  است .
استان آذربايجان غربي با برخورداري از جاذبه هاي متعدد و متنوع فرهنگي ، طبيعي و تاريخي چون درياچه اروميه به عنوان دومين درياچه شور جهان با جزاير متعدد مسکوني و غير مسکوني و سواحل طولاني ، مجموعه آثار تاريخي تخت سليمان در شهرستان تکاب ، غار شگفت انگيز سهولان در مهاباد و وجود بيش از400 اثر تاريخي ثبت شده که سالانه 500 هزار توريست داخلي و خارجي از آن ديدن مي کنند ، از غني ترين اقليم هاي گردشگرپذير کشور به شمار مي رود .
اين استان بر اساس آخرين تقسيمات کشوري 12 شهرستان ، 28 بخش ، 22شهر ،103 دهستان و 3227 آبادي داراي سکنه و مرکز آن شهر تاريخي اروميه است . شهرستان هاي استان آذربايجان غربي عبارتند از ; اروميه ، بوکان ، پيرانشهر ، تکاب ، خوي ، سردشت ، شاهين دژ ، ماکو ، مهاباد ، مياندواب و نقده  .
زبان بومي استان ، ترکي آذري که امروزه بيشتر سکنه منطقه آذربايجان غربي به آن تکلم مي کنند . بر اساس منابع تاريخي ، آذري ، زبان متدوال مردم آذربايجان غربي بوده و زبان ترکي با نفوذ تدريجي ترکان سلجوقي در سال 431 هجري قمري در اين منطقه رايج شده است . بعضي از مناطق آن ترک نشين و برخي کردنشين مي باشند .
پيشينه تاريخي و سابقه کهن فرهنگي استان سبب وجود اماکن تاريخي ، مذهبي و فرهنگي بسياري در منطقه شده و جاذبه هاي گردشگري منطقه را افزون نموده است . برخي از جاذبه هاي طبيعي اين منطقه نيز از ويژگي هاي منحصر به فردي برخوردار هستند که در مجموع همراه با جاذبه هاي تاريخي ، فرهنگي و اجتماعي ، ديدني هاي منطقه آذربايجان غربي را تشکيل مي دهند .
استان آذربايجان غربي از نظر طبيعي و تاريخي از مناطق برجسته ايران است .برخي از جاذبه هاي طبيعي اين استان عبارتند از ; درياچه اروميه که شورترين و بزرگ ترين درياچه داخلي ايران و بزرگ ترين آبگ

 


ادامه مطلب
[ سیزدهم شهریور 1389 ] [ 21:34 ] [ اطلس ایران وجهان ]

برای مشاهده وضعيت فعلي بر روی شهرستان مربوطه کلیک کنید.
جهت مشاهده پيش بيني از منوي پيش بيني استفاده نماييد


« اقلیم و جغرافیا »
 

استان ايلام با 19086كيلومترمربع حدود4/1 درصدمساحت كل كشورراتشكيل مي دهد . اين استان درغرب سلسله جبال زاگرس بين 31درجه و 58دقيقه تا34درجه و15 دقيقه عرض شمالي و45درجه و24دقيقه تا48درجه و10دقيقه طول شرقي درگوشه غربي كشور قرارگرفته است. استان ايلام ازجنوب باخوزستان ،ازشرق با لرستان ،ازشمال باكرمانشاه وازسمت غرب با425كيلومترمرزمشترك باكشورعراق همجواراست . براساس آخرين تقسيمات كشوري درسال1375،استان ايلام مشتمل بر7شهرستان ،17بخش،16شهر، 36دهستان و753 آبادي داراي سكنه بوده است. شهرستانهاي استان ايلام عبارتنداز:آبدانان ،ايلام،مهران،ايوان ،شيروان وچرداول ، دره شهرودهلران. مركزاستان شهرايلام است كه بعلت زيبائيهاي طبيعي فراواني كه داردعروس زاگرس نام گرفته است .

جغرافياي طبيعي واقليم استان :

ناهمواريهاي استان ايلام ازچين خوردگيهاي موازي درجهت شمال غربي وجنوب شرقي بوجودآمده است . اين كوههاازرسوبات دوران اول تاچهارم زمين شناسي به يادگار مانده اند،ولي شكل گيري كلي آنهاعموماً به دوران دوم و سوم زمين شناسي مربوط است . اين كوههاچنان گسترده وفشرده اندكه امكان شكل گيري دشتهاي ميانكوهي درميان آنهافراهم نشده است.


باتوجه به نقشه ناهمواريهاي استان بخوبي معلوم مي شودكه شمال وشمالشرق استان ازارتفاعات وكوهستانهاي بلندتشكيل يافته ونيمه غربي وجنوبغرب آن ازنواحي كم ارتفاع باشيبي بطرف غرب شكل گرفته است كه دشتهاي وسيع گرمسيرمنطقه مهران ، دهلران و دشت عباس را دربر مي گيرد.ارتفاع اين دشتهااز300متركمتراست . وجوداين ناهمواريهاكه درمجاورسرزمين هاي پست قرارگرفته انداختلاف ارتفاع اين دونيمه رابه حدود3000مترمي رساند.باتوجه به اين خصوصيت طبيعي ، شكلي اززندگي اجتماعي پديدآمده است كه امروزه به نظام عشايري وايلي معروف است.


بطوركلي نواحي شمال وشمال شرق استان ايلام كوهستاني و نواحي جنوب غرب وغرب استان از اراضي پست وكم ارتفاع تشكيل يافته است . مهمترين ارتفاعات استان كبيركوه وديناركوه مي باشند.
استان ايلام ازنظرشرايط اقليمي جزء مناطق گرمسيركشورمحسوب مي شود،ولي بعلت وجودارتفاعات ،اختلاف درجه حرارت وبارندگي دربخشهاي شمالي ،جنوبي وغربي آن زياداست بطوريكه ميتوان ازنظراقليمي ،مناطق سه گانه سردسيري ،گرمسيري ومعتدل را در اين استان بخوبي مشاهده نمود.اين مناطق عبارتنداز:


1- مناطق كوهستاني شمال وشمال شرق كه آب وهواي نسبتاً سرد وزمستان طولاني داردحداقل درجه حرارت درزمستان تا15درجه زيرصفرمي رسدوميزان بارندگي آن نيزبه بيش از500ميلي متردرسال بالغ مي گردد.


2- مناطق جلگه اي غرب وجنوبغرب استان كه آب وهواي گرمسيري دارند.حداكثردرجه حرارت اين مناطق تا45درجه بالاي صفرمي رسد. ميزان بارندگي اين مناطق حدود 200 ميليمتردرسال است.


3- مناطق مياني باآ‎ب وهواي معتدل كه درجه حرارت اين مناطق درزمستان تا5 درجه زيرصفروحداكثردرجه حرارت آن درمناطق جنوبي ودره شهردرتابستان به بيش از40 درجه سانتي گرادمي رسد.
اقليم استان بعلت تاثيرعوامل مختلفي ازجمله عرض جغرافيائي ،ارتفاعات،بيابانهاي عربستان ، جلگه خوزستان ، دشتهاي عراق و بادهاي محلي ازتنوع زيادي برخورداراست.


سيستمهاي جوي مختلفي استان راتحت تاثيرقرارمي دهندكه باعث بارشهاي فصول پائيز، زمستان، بهاروگاهاً درتابستان مي شوند.توده هواي غربي ازدرياي مديترانه ودرياي سياه باعث بارندگيهاي پائيزي وزمستاني دراستان مي شوندوجريانات سوداني ودرياي سرخ و صحراي عربستان نيزدربارشهاي زمستاني وبهاري مؤثرندودرتابستان سبب گرم شدن هوامي شوند. دشتهاي وسيع دركشورعراق درتابستان باعث ايجادسلول كم فشارحرارتي بادماي زيادورطوبت كم مي شوندهمچنين توده هاي شمالي راكه ازمناطق سيبري كشورماراتحت نفوذقرارمي دهندباعث كاهش دماويخبندان درمناطق شمالي استان مي شوند.


براساس اطلاعات وآمارثبت شده درايستگاه سينوپتيك ايلام حداكثرمطلق درجه حرارت 6/40درجه سانتي گرادوحداقل مطلق درجه حرارت 6/12- درجه سانتي گرادبوده ومتوسط بارندگي سالانه اين ايستگاه 595 ميلي مترمي باشدتعدادروزهاي يخبندان شهرايلام به 27روزدرسال مي رسد.


درايستگاه دهلران حداكثرمطلق درجه حرارت 8/50درجه سانتي گراد وحداقل مطلق درجه حرارت 4/0- درجه سانتي گرادثبت شده است مقدارمتوسط بارندگي سالانه ايستگاه دهلران 3/318 ميلي مترمي باشد.
رژيم بارندگي استان به گونه اي است كه حدود 50% بارندگي درفصل زمستان 20% در فصل بهارو29% درفصل پائيزو 1% درفصل تابستان ريزش مي كند.


بارندگي سالانه فراوان ازيكسوونقش استان بعنوان زهكش آبهاي سطحي سلسله جبال زاگرس ازسوي ديگر،موجب پيدايش رودخانه هاي زيادي شده كه مهمترين آنها: سيمره - ميمه - دويرج - كنجانچم - گدارخوش - چنگوله - گاوي - كنگير - تلخاب مي باشند.
 

منبع سازمان هواشناسی استان ایلام
ادامه مطلب
[ سیزدهم شهریور 1389 ] [ 15:0 ] [ اطلس ایران وجهان ]

                   ابيانه -      
          بديجان -      
         بلان -      
        بيازبیّابانک -      
         پالايشگاه اصفهان -      
         جنگلبانی بادرود نظنز -      
         چادگان فريدان -      
         خوانسار -      
         دامنه فريدان -      
        سينگرد -      
         فريدون شهر -      
         همگين -      
         ورزنه -      

 

 

 

     ايستگاههای سينوپتيک

      ايستگاههای کليماتولوژی 

 

 

 

 

 

 

خور بيابانکخور بيابانکبياز ببِابانککاشانجنگلبانی بادرود نظنزنطنزنطنزابيانهاردستاناردستاننائينبلاننائيناصفهانورزنهکبوتر آبادکبوتر آبادقمشهشهرضاهمگينگلپايگانگلپايگانبديجانفريدون شهرداراندامنه فريدانسينگردچادگان فريداننجف آبادپالايشگاه اصفهانخوانسار

 

اقليمي استان

 

ارتفاعات:
استان اصفهان در مرکز فلات ایران قرار دارد که منطقه ای کوهستانی و ارتفاع متوسط آن 1500 متر و گاهی تا 2000 متر برآورد شده است.و اغلب ارتفاعات دارای جهتی شمال غربی- جنوب شرقی است.
این استان به خاطر گستردگی آن،دارای ناهمواری های متفاوتی است. در غرب استان رشته کوههای زاگرس با جهت شمال غربی- جنوب شرقی از شمال گلپایگان تا ارتفاعات دنا در سمیرم کشیده شده و شامل رشته کوههای دالان کوه و دره بید با ارتفاعات 3915 و 3631 متر و دنباله ارتفاعات زرد کوه بختیاری به نام شاهان کوه با ارتفاع 3040 متر قرار دارد.ناحیه کوهستانی جنوب استان اصفهان شهرستان سمیرم و بخشی از غرب شهرستان شهرضا را فرا گرفته است، دنباله رشته کوه دنا با ارتفاع 4409 متر و منطقه آیین قری با کوه علی جوق به ارتفاع 3717 متر و همچنین ارتفاعات قمیشلو و دنباله های زردکوه قرار دارد. در ناحیه کوهستانی شمال استان، ارتفاعات کرکس با 3895 متر جلب توجه می کند که در 50 کیلومتری شمال شهر اصفهان قرار دارد.ارتفاعات استان اغلب پوشيده از برف بوده و جزء كانونهاي آبگير دائمي ايران محسوب مي‌گردند. نقش اساسي اين ارتفاعات تخليه رطوبت جريان‌هاي مرطوب است و به لحاظ اينكه عمود بر جريانهاي مرطوب غربي قرار دارد مخصوصا در شمالغرب و غرب استان موجب تخليه بار آنها شده و غالباً نوع بارش‌هاي پاييزه و زمستانه بصورت برف به ارتفاعات مي‌نشينند اين جريانات معمولاً جريانات مديترانه‌اي هستند كه رطوبت حاصل از درياي مديترانه را با خود در منطقه مركزي تخليه مي‌كنند.
عرض جغرافیایی:
مطالعات اب و هوایی نشان می دهد که این استان بر روی کمربندی بیانانی نیمکره شمالی قرار گرفته است بطوری که نیمی از مساحت استان را بیابان تشکیل می دهد. از ویژگی های آن بارش کم و بالا بودن قدرت تبخیری است که زندگی و فعالیتهای اقتصادی را محدودتر کرده است .
قرار گیری استان در عرض جغرافیایی 30 تا 34 درجه شمالی در درون شرایط ماکرو کلیمایی ایران از آنچنان وضعیتی برخوردار نیست که برای تمام ایام سال تحت تاثیر شرایط همسانی از نظر توده های هوا قرار گیرد از این رو این ناحیه از نظر شرایط دینامیک و ژنتیک یک ناحیه انتقال محسوب می شود بطوری که از یک سو در حیطه اقلیم جنب مداری بوده و از نظر ژنتیک تحت تاثیر شرایط حاصله در سطح ماکرو کلیمایی ژنتیک و عوامل موثر در پیدایش آنها قرار گرفته است و از طرف دیگر در تابستانها توده های هوا با منشا حاره ای استان را تحت تاثیر قرار می دهد.
پوشش گیاهی :  
مطالعه پوشش گیاهی در ارتباط با اقلیم استان موضوع بسیار مهمی جغرافیایی است آما قبل از شروع باید گفت که هماهنگی بازی بین انواع اقلیم و انواع گیاه وجود دارد. گیاهان منطقه در حقیقت منعکس کننده اقلیم همان منطقه هستند مطالعهای گذرا در اقلیم استان بیانگر این واقعیت که قسمت اعظم استان اصفهان در ناحیه گرم و خشک قرار دارد. تغیرات درجه حرارت به ویژه حداقل و حداکثر و میزان بارندگی در رشد و نمو گیاهان بسیار موثر می باشد. و واقعیت اینست که فشار های وارده بر پوشش گیاهی استان بسیار بالاست . این بدان معناست که گیاهان استان تغییرات حرارتی و بارندگی شدیدی را باید متحمل شوند که این فشار تاثیر اکولوژیکی شدیدی بر پوشش گیاهی استان می گذارد . گونه های گیاهی استان غالبا از نوع بیابانی می باشند . در منطقه شرق استان تاثیر باد مهم می باشد زیرا میزان تبخیر را بالا برده و مانع رشد گیاه می شود.
قلمرو بيابانی استان :
با استفاده از ارقام حاصله اقدام به تهيه شش لايه از نقشه هاي پارامترهاي اقليمي نظير هم باران، هم دما، هم تبخير، هم ضريب تغييرات سالانه، هم بي نظمي بارش و شدت ميانگين بارندگي روزانه در استان اصفهان شد. مرز بيابان در هر يك از لايه هاي فوق بر اساس اطلاعات محيطي، جدول و نمودار تعيين شده است. حد مرزي بيابان و غير بيابان در مرحله اول از ديدگاه ميزان بارندگي 150 ميليمتر تعيين شده است و مناطقي كه زير 150 ميليمتر بارندگي دارند جزء قلمرو بيابان محسوب مي شوند. همچنين در مورد ساير پارامترها مرز بيابان تعيين شده كه به قرار زير است از ديدگاه تبخير خط 2400 ميليمتر (مناطقي بالاتر از 2400 ميليمتر تبخير داشته باشند جزء قلمرو بيابان منظور مي شوند). از ديدگاه متوسط دماي سالانه، مناطقي كه دماي سالانه آنها بيشتر از 15 درجه سانتيگراد باشد در محدوده بيابان قرار دارد. از ديدگاه ضريب تغييرات سالانه بارندگي خط ضريب تغييرات 36 درصد در استان به عنوان مرز بيابان تعيين شده و مناطقي كه ضريب تغييرات آنها بيشتر از 36 درصد باشد جزء قلمرو بيابان مي باشند و از ديدگاه بي نظمي بارش خط 15 به عنوان مرز بيابان تعيين شده و ايستگاههايي كه بي نظمي بارش در آنها بيشتر از 15 باشد در قلمرو بيابان قرار دارند. و از نظر شدت ميانگين روزانه بارندگي خط مربوط به 7 ميليمتر جهت تعيين مناطق بياباني از غير بياباني در استان انتخاب شده اند. از تلفيق خطوط حاصله سه ناحيه يا قلمرو از هم قابل تفكيك مي باشد. بيابان، منطقه گذر از بيابان به غير بيابان و غير بيابان كه به صورت نقشه نمايش داده شده است.
 بر اساس بررسيهاي به عمل آمده از نقشه مساحت قلمرو بيابان در استان اصفهان 4028075 هكتار معادل 8/49 درصد سطح استان شده است. همچنين مساحت منطقه گذر از بيابان به غير بيابان 4840450 هكتار يعني 5/45 درصد و منطقه غير بيابان 1775750 هكتار يعني7/4 درصد ميباشد.
به منظور بيان كمي ويژگيهاي هريك از مناطق سه گانه فوق نقشه منحني هاي هم ميزان هريك از عناصر مورد نظر، بطور انفرادي روي نقشه نهائي قرار داده شده و عدد مربوط به دو خطي كه بيشترين اشتراك را با خط مربوط به مرز بيابان و نيمه بيابان و خط مرزي غير بيابان و نيمه بيابان داشتند تعيين گرديد. به اين ترتيب ويژگيهاي كمي هريك از عناصر براي تعريف بيابان در استان اصفهان مشخص شد.از اين نظر در استان اصفهان ، به مناطقي بيابان گفته ميشود كه داراي بارندگي كمتر از 100 ميليمتر،تبخير بيش از 2800 ميليمتر، ضريب تغييرات بارندگي بيش از 42 درصد، ميانگين دماي سالانه بيش از 16 درجه سانتيگراد، ضريب بي نظمي بارش بيش از 17 درصد و شدت ميانگين بارش روزانه كمتر از 6 ميليمتر باشد.

طبقه بندی اقلیمی که بر اساس وضعیت میانگین شرایط اقلیمی هر منطقه و با استفاده از روشهای معروف صورت می گیرد، در شناخت تفاوت های بین مناطق از نظر شرایط اقلیمی حائز اهمیت است. جدول شماره 1 طبقه بندی اقلیمی ایستگاه های استان را بر اساس دو روش معروف آمبرژه و دومارتن نشان می دهد.

جدول شماره 1 طبقه بندی اقلیمی ایستگاه های استان اصفهان ( روش آمبرژه و دومارتن)

ایستگاه

mºc

P(mm)

Q2

نوع اقلیم  براساس روش آمبروژه

Tc

نوع اقلیم  براساس روش دومارتون

شاخص خشکی Ia دومارتون

گلپایگان

17/6

5/265

54/23

خشک سرد

72/12

نیمه خشک

69/11

اردستان

93/2-

3/99

33/9

خشک سرد

17/16

خشک

79/3

اصفهان

78/1-

95/125

23/12

خشک سرد

54/16

خشک

75/4

امام قیس

12/9-

43/574

33/48

ارتفاعات فوقانی

56/10

نیمه مرطوب

94/27

انارک

76/0-

01/84

76/7

بیابانی معتدل

42/18

بیابانی

96/2

پل کله

78/4-

4/147

45/13

خشک سرد

32/13

خشک

32/6

تیران

4/4-

189

46/18

خشک سرد

78/13

خشک

95/7

حنا

2/10-

7/309

97/25

نیمه خشک سرد

69/10

نیمه خشک

97/14

خوانسار

7/7

8/356

03/31

نیمه خشک سرد

99/11

نیمه خشک

22/16

خور و بیابانک

49/0-

96/71

03/6

خشک سرد

62/19

بیابانی

43/2

دامنه فریدن

63/8-

4/309

23/27

نیمه خشک سرد

61/9

نیمه خشک

78/15

سمیرم

21/9-

8/304

36/26

نیمه خشک سرد

72/10

نیمه خشک

71/14

شهرضا

08/3-

9/125

7/11

خشک سرد

77/13

خشک

3/5

کاشان

68/0-

3/125

08/10

خشک سرد

39/19

خشک

26/4

میمه

09/7-

174

94/14

خشک سرد

22/12

خشک

83/7

نائین

26/1-

3/96

01/9

خشک سرد

67/15

خشک

75/3

نجف آباد

8/4-

153

01/13

خشک سرد

44/14

خشک

26/6

نطنز

06/4-

7/111

04/10

خشک سرد

39/14

خشک

56/4

همگین

3/7-

7/310

14/27

نیمه خشک سرد

91/12

نیمه خشک

56/13

ورزنه

81/4-

4/65

74/5

خشک سرد

18/15

بیابانی

6/2

بر اساس روش آمبرژه از اقلیم بیابانی معتدل تا اقالیم ارتفاعات فوقانی در استان وجود دارد. و تنوع اقلیم در استان به خوبی به چشم می خورد. جهت روشن شدن موضوع ایستگاه های استان را روی اقلیم نمای آمبرژه مشخص نموده ایم. در نمودار مزبور با توجه به اقلیم نما مشخص می گردد که بخش اعظم ایستگاه ها در محدوده اقلیمی خشک سرد و پس از آن اقلیم نیمه خشک سرد قرار دارند. تنها ایستگاه انارک در محدوه بیابانی معتدل می باشد و ایستگاه امام قیس (در مرز استان چهارمحال) نیز در زمره اقالیم ارتفاعات فوقانی قرار دارد. 

بر اساس روش دومارتن، 4 تیپ عمده اقلیمی در استان تشخیص داده شده است.این اقالیم عبارتند از: 1- اقلیم بیابانی  2- اقلیم خشک  3- اقلیم نیمه خشک   4- اقلیم نیمه مرطوب

اقلیم بیابانی که ضریب خشکی آن کمتر از 3 می باشد، دو منطقه را در استان تحت پوشش خود قرار داده است، اول بخش کوچکی از حوالی باتلاق گاوخونی به مرکزیت ایستگاه ورزنه و دوم ناحیه وسیع تری در منتهی الیه شرق استان که از غرب انارک شروع می شود و نواحی بیابانی شرق و شمال شرق استان را تشکیل می دهد. اقلیم خشک (10-3 = Ia ) بخش اعظم استان اصفهان را شامل می شود و تقریباً بخش زیادی از مراکز تجمع انسانی استان در این محدوده قرار گرفته است.بخشهای غربی استان از گلپایگان تا غرب تیران محدوده نیمه خشک می باشد و همچنین ناحیه جنوب غربی استان از جنوب شهرضا در این محدوده اقلیمی قرار می گیرد.اطلاعات مربوط به ایستگاه اصفهان را روی کلیماگرام دومارتن ثبت نموده ایم و نمودار به دست آمده، تغییر شرایط اقلیمی در ماه های مختلف سال را نشان می دهد. با توجه به کلیماگرام، ماه های مه تا اکتبر در محدوده اقلیمی خشک و ماه های ژوئیه و ژوئن و اوت و سپتامبر در محدوده شرایط بیابانی قرار می گیرند. ماه های آوریل و نوامبر در محدوده نیمه خشک، فوریه و ژانویه در محدوده ماه های نیمه مرطوب و ماه مارس و دسامبر در محدوده مرطوب قرار می گیرند.جدول شماره 2 طبقه بندی اقلیمی برخی از ایستگاه های استان اصفهان را بر اساس دو روش معروف کوپن و تورنت وایت نشان می دهد.تقریباً تمامی ایستگاههای مورد اشاره بر اساس هر دو روش در محدوده اقلیمی خشک قرار می گیرند.

[ سیزدهم شهریور 1389 ] [ 13:30 ] [ اطلس ایران وجهان ]
.: Weblog Themes By SibTheme :.

درباره وبلاگ

این سایت درسال1389با هدف ارائه مقالات ومطالب مختلف در زمینه اقلیم وطبیعت ابران اغاز به کارکرد ودرابتدا سعی وافری شد که مقالات مختلف وکاملی درمورد شهرستانهای مختلف ایران از لحاض طبیعت وفرهنگ واداب ورسوم و جمعیت -اثار باستانی-وقابلیتهای اقتصادی وصنعتی وکشاورزی ارائه دهد بدنبال ان در ادامه کار به بررسی کشورهای مختلف جهان پرداخت وطی مقالات مختلف کلیه کشورهای جهان از لحاض طبیعت وفرهنگ واقتصاد و.. . موردبررسی قرار گرفت وشناخت کلی از کشورهای جهان وحتی شهرهای مهم ان به ما ارائه دهد دراین میان سعی شد که با ارائه مقالات مستند وقابل اعتماد کشورهای مختلف وایران را از لحاض صنعتی واقتصادی واموزش و... مورد برسی قرار گیرد واخرین امار مقایسه ای از این کشورها ارائه شود بدنبال ان تاریخ پرافتخار ایران از دوران مادها تا عصرحاضر مورد برسی قرارگرفت دربخشی دیگر از مطالب سایت مطالب کاملی درزمینه مذهب وزندگی پیامبران وامامان وحوداث مربوط به عصر ان بزرگوران ارائه شد دربخشهای دیگر سایت صدها مقاله درزمینه اشنایی با شرکتهای صنعتی ایران وجهان واخرین اختراعات واکتشافات جهان درحوزهای مختلف علم واخرین رکوردهای ورزشی وبرترین های جهان پرداخته است دراین میان باید از مطالب زیبایی دیگر مانند روزشمار حوادث جنگ تحمیلی نام برد بهرحال امید ان است که مطالب سایت که بازحمات فراوان درسالهای اخیر از طریق جمع اوری از صدها سایت دیگر تهیه شده بتواند بخشی از نیاز خوانندگان را رفع کند دراینجا جادارد ازسایتهای مانند همشهری انلاین تیبان- ایران تراول- ویکی بدیا- مرجع شهرهای ایران- کویرها وبیابانها- تاریخ معاصر-پورتال جهاد کشاورزی- ایران اکتور- میراث فرهنگی استانها- پورتال استانها- سایت مرکز امار ایران- وسایت هواشناسی استانها - وسایتهای خبری عصر ایران-انتخاب - خبرانلاین اشاره کرد که از مطالب زیبا ومستند انها استفاده شده واز انان سپاسگزارم دراینجا باید گفت کلیه مطالب سایت بدون هیچگون تحریفی یا تغییری دران ارایه شود واینجانب مسولیتی درزمینه مطالب ارایه شده سایت از لحاض صحت یا کذب بودن ان ندارم وبا توجه موثق بودن منابع باید به ان اعتمادکرد
موضوعات وب
امکانات وب
.gigfa.com/zibasaz/2.js'> WebGozar.com Counter code -->